1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 87

ERFELIJKE MISVORMING BIJ DE MENS

63

geeft de acardius te zien, wanneer wij althans van de buitengewoon zeldzame amorphus afzien. Deze acardii kunnen nog, in verband met bepaalde anatomische variaties, verdeeld worden in bepaalde groepen, doch dit zal ik, op deze plaats, achterwege laten. Dat deze acardii toch wel zeldzaam zijn, bewijzen enkele Amerikaanse cijfers. Strassman (5) vond bij 475 meerlingen geboorten 2 acardii, terwijl Guttmacher (5) (Johns Hopkins University) bij 606 tweelingzwangerschappen 1 geval van een acardius vond. Door een bepaalde berekening wordt waarschijnlijk gemaakt, dat er 1 acardius wordt geboren op 34600 geboorten. Op een vorige bijeenkomst van Uw medische sectie deed in een korte mededeling over het onderzoek van één acardius. Thans ben ik in staat iets te vertellen over het familiaire onderzoek van zes van deze acardii, die in Nederland verzameld zijn en waarvan ik in de gelegenheid werd gesteld de familie te onderzoeken. Al deze monstra werden a terme of bijna a terme als helften van één-eiïge tweelingen geboren, terwijl zij overeenkomstige morphologische kenmerken vertonen : 1. geheel of gedeeltelijk ontbreken van de schedel (a-cephalus of hemi-acephalus); 2. vele inwendige organen ontbreken of zijn slecht aangelegd, andere vertonen grove afwijkingen. De lichaamsholten zijn zeer klein, terwijl het hart óf geheel ontbreekt (a-cardius) óf rudimentair of misvormd is aangelegd (hemi-cardius); 3. opvallend is, dat over het algemeen, met uitzondering van de zeer zeldzame acormus of hemi-acormus (romploos monstrum), de bovenste lichaamshelft minder goed ontwikkeld is dan de onderste. Behalve het hoofd ontbreken meestal geheel of gedeeltelijk de armen, terwijl de onderste extremiteiten en het uitwendig genitaal apparaat veelal normaal zijn. In de normaal aangelegde huid zijn gedeelten van extra-pigmentaties. Ectopiae zijn veelvuldig (umbilicalis, abdominalis), ook encephalo- en myeloceles; 4. bijna alle acardii met hun normale tweelingpartner hebben een monochoriale-monoamniale placenta, waarmee zij met een dunne navelstreng, hetzij rechtstreeks, hetzij via de normale streng van de partner verbonden zijn (bifurcatie). De dunne navelstreng bevat slechts één arterie; 5. zij worden geboren uit eerste zwangerschappen, zelden uit latere.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen