1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 318

246

M. J. ELZINGA

psychologie ons hebben geleerd? Daar komt nog bij, dat bepaalde filosofische stromingen veel meer Anklang vinden bij de psychiater dan bij de meer somatisch ingestelde arts. Door onze beperktheid van blik, ons eenzijdig georiënteerd zijn op een deel van de mens, gaat de visie op het geheel teloor. Het is de grote verdienste van de psychosomatische denkwijze, welke thans door samenwerking tussen specialisten van verschillende richting in teamwork wordt bestudeerd, dat wij meer oog hebben gekregen voor de totaliteit van de mens, voor het samenspelen van psychische en somatische factoren bij het ziek zijn. Wel krijgt men bij tijd en wijle de indruk, dat bij sommige onderzoekers de idee naar voren komt, dat men de gehele mens kan vatten door soma en psyche bij elkaar te tellen. Verder schijnt het wel, dat er ook onderzoekers zijn, die een zeker antagonisme tussen lichaam en geest veronderstellen, waarbij dan het lichaam als het ware het slachtoffer zou zijn van geestelijke conflicten. Daartegenover staan anderen, die een zekere correlatie aannemen tussen beide, die de lichamelijke afwijkingen een symboolkarakter toekennen, enz. Het is wellicht het meest juist, indien men van de verhouding tussen psyche en soma wil spreken, te spreken van twee aspecten van een en dezelfde mens, daarbij voorlopig in het midden latende of de psyche in deze twee aspecten ook de meerdere van het soma is, of dat beide van dezelfde orde zijn. Men vergete echter niet, dat het zeer wel mogelijk is, dat aan de mens meerdere aspecten te vinden zijn, die ons als medici ontgaan, of waarvan wij het belang niet kunnen inzien. Zoals zo dikwijls is ook hier de gehele mens zeker meer dan de som van de delen. Dat men gaarne geneigd is een rangorde van belangrijkheid aan te nemen tussen deze twee aspecten, is niet toevallig. Immers onze gehele opleiding, althans die van de ouderen, stond in het teken van het logisch denken in oorzaak en gevolg. Paedagogisch gezien biedt dit zeer vele voordelen. Het noodzaakt de arts zich nauwkeurig rekenschap te geven van alle verschijnselen, welke hij bij de zieke vindt en hij moet trachten aUes vanuit één gezichtspunt te verklaren. Hierdoor wordt de kans op het maken van fouten veel geringer. Het gevolg is echter, dat men de ziekte meent te hebben gevat in één oorzaak, terwijl er een te nauwe verbinding wordt gelegd tussen bijvoorbeeld de infectie met de tuberkelbacil en het optreden van de tuberculose. Het is als grote winst aan te merken, dat men thans meer en meer gaat spreken over een rnulti-conditionaliteit bij het ontstaan van ziekten wat het gevaar met zich brengt, dat onervaren artsen te gemakkelijk klaar zijn met hun onderzoek en conclusies, maar wat het voor-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen