1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 103

HENDRIK WILLEM BAKHUIS ROOZEBOOM (1854—1907)

77

den op zijn laboratorium, dan gaf hij op levendige wijze uiting aan zijn blijdschap en hij had niets liever gezien, dan dat de studenten om een interessante vondst hadden gedanst van vreugde", zegt een van zijn leerlingen is). Roozeboom noemde het geloof „het ontvallen aan zichzelf en het vallen op Jezus". Hij was inderdaad wat men noemde: een „veranderd" mens, en dat is ook voor zijn niet-christelijke omgeving niet verborgen gebleven. Cohen, zeker geen geestverwant, spreekt met de hem eigen objectiviteit over „vroomheid in de goede ?;in des woords'^ als een van zijn meest opvallende eigenschappen. Hij stierf op 8 Februari 1907, zoals het overlijdensbericht zegt „in de hope des eeuwigen levens". Die hoop kende hij toen juist 30 jaar : op 8 Februari 1877 kwam (zo schrijft hij) „de heuchelijke stond mijner verlossing.... mijn ziel mocht zich dien avond geheel aan Jezus overgeven" i*). Zijn naam leeft voort in de Kerk naast die van Kepler, Palissy, Boyle, Maxwell en een „wolk van getuigen" die het lezen van Gods handschrift gezien hebben als „hun plicht en hun beloning". SUMMARY After a short survey of life and work of Bakhuis Roozeboom, the originator of the doctrine of heterogeneous chemical equilibria, his ideas about the relation between science and religion are expounded from data borrowed from his orations and private letters. Roozeboom was a strictly orthodox Christian; he regarded christian religion as urging to scientific rerearch and as a guarantee of the freedom of mind necessary to it. Among the scientific materialists and positivists of his environment he took a lonely position, which did not prevent his courageously testifying of his faith. He was keenly interested in higher education on a christian basis.

13) Dr Olie, eveneens een van zijn leerlingen, deelde mij onlangs mede. dat Roozeboom, als hij iets belangwekkends gevonden had, „stond te springen van enthousiasme" en direct zijn oudere studenten er bij riep om hen deelgenoot te maken van zijn vreugde. " ) Geciteerd in artikel van N. A. de Gaay Fortman n.a.v. Roozeboom's overlijden (Amsterdamsche Kerkbode).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen