1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 204

150

J. LEVER

dan ook gewijde plaatsen, waar de tovenaars hun magisch-cultischc handelingen verrichtten. Op dezelfde wijze kan men de op verscheidene plaatsen in Frankrijk gevonden gegraveerde stenen verklaren, die allen met de beeltenissen naar beneden in een rivier geworpen waren. De afgebeelde dieren waren magisch gedood. Ten slotte meent men ook enkele afbeeldingen van de betoveringsceremoniën gevonden te hebben. Men kan er natuurlijk over van mening verschillen in hoe verre men deze tovenarij als religieus moet aanduiden of slechts als een wat primitieve wijze van verschalking van het wild. Vast staat echter dat de vondsten er op wijzen dat deze ijstijdmensen meenden een magische macht over de dieren te kunnen uitoefenen. Het laatste punt, dat wij hier aanroeren, is dat der Godsvoorstelling. Men meent betreffende dit punt uit bepaalde zeer interessante vondsten het een en ander te kunnen afleiden. De belangrijkste hiervan werd in Augustus 1920 in Oost-Zwitserland in het op 2445 m hoogte gelegen „Drachenloch" gedaan i). In deze hoog gelegen grot trof men n.l. in een aardlaag, die uit de vroege Neanderthal-tijd van het laatste interglaciaal dateert, o.a. een uit opgestapelde stenen gebouwde kast aan, die met een dekplaat afgesloten was (zie fig. 18). Toen men

FunOCHICHTEH (MÖMLtHBAfl,

Fig. 18. Profiel van de bodem van het „Drachenloch" in Oost-Zwitserland. Uit: Bachler, Die ersten Bewohner der Schweiz, 1947. 1) Zie H. Bachler, Die ersten Bewohner der Schweiz, Bern, 1947.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen