1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 301

RONDBLIK

235

hij is". Men kan zich voorstellen, dat op dit referaat een uitvoerige discussie volgde, die de gehele week in de namiddagen tezamen met de besprekingen der andere referaten werd voortgezet. Die anderen waren van Siebeck (Heidelberg) en Granjeon (Marseille) en Brunat (Lyon). De internist Siebeck legde vooral de nadruk op de bescheidenheid en de deemoed, die de arts moet hebben. Als typisch voorbeeld gaf deze grote geleerde aan hoe we het hartinfarkt desnoods wel zonder E.C.G. kunnen behandelen. Eén zijner assistenten had na een infectieziekte zich beroerd gevoeld. Er was volgens het E.C.G. een duidelijk infarkt. Na enkele dagen bleek het E.C.G. echter weer geheel normaal te zijn, d.w.z. dat men dus met E.C.G. alléén niet het infarkt diagnostiseren kan en mag. Voorts kwam dit betoog hoofdzakelijk neer op een uiteenzetting der psychosomatiek. Hierbij voerde spreker in het begrip: „Ordnungsgefüge", waarmee hij wilde aangeven het totaal van factoren, die voor ieder mens aanwezig zijn om hem gezond te doen zijn. Heeft iemand een ulcus, dan is niet zijn maag ziek, maar het Ordnungsgefüge. Dit uit zich ook in de behandeling, b.v. met dieet. Het komt er niet alleen op aan wat gegeten wordt, maar ook hoe het gebeurt: b.v. in rust of bij een of andere inwendige spanning. Referent behandelt ook het thema der chirurgische ingrepen aan de sympathicus, om b.v. anginapectoris te bestrijden. De pijn houdt bij coronair skelerose inderdaad op, maar uit het E.C.G. blijkt vaak dat het hart slechter geworden is. Hieruit meent spreker te kunnen concluderen tot het zinvolle van de pijn: Ie als waarschuwing om niet meer te eisen van het hart dan het redelijkerwijs verdragen kan, 2e als eine Aufgabe. „Der Kranke muss zich darin bewahren, dass er Leiden und Schmerz auf sich nimmt und Schmerz zu ertragen lernt". Ten slotte behandelt spreker nog de moeilijkheid van zeggen van de waarheid, wanneer het gaat om de ongeneeslijk zieken. Siebeck meent dat er een spanning bestaat tussen het gebod der waarachtigheid en dat der barmhartigheid. In hoeverre de arts tegenover de ongelovige mens ook een missionaire opdracht gegeven is, acht Siebeck een vraag en in ieder geval is hij van mening, dat tenminste een behoorlijke terugghoudendheid gewenst is. Bij de discussie plaatste Tournier een voor hem typische opmerking, toen hij zeide: „Wij, medecins de la personne, doen niets aparts, maar als de psychiater ons leert er is nodig een „Dual-Union", waarin een „mei" en een „toi", dan is dat een zien van de zieke medemens als een broeder in Christus. „Un arbre, qui pousse, est de point scientifique tres remarquable, mais dans la foi, je vois que c'est Dieu, qui Ie fait pousser". Eén der brillanste debaters was von Orelli, psychiater uit Zurich. Hij sprak van de logos van Johannes. In het begin was het woord, dat is geen objectief woord, maar principieel een Ich-Du verhouding. Zonder een tweede blijft de zin van het Johannes-evangelie ons onklaar. Wanneer in den beginde God bestond als persoon, dan is de zin der Schepping, dat de mens geschapen werd om de persoon zichtbaar te maken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen