1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 36

20

G. A. LINDEBOOM omdat een normale verlossing, zonder smart, geen pathologisch x-erschijnsel ware, en in zoverre de Verloskunde haar motief niet in het medisch, maar in het somatisch karakter dezer studiën zou vinden. Als zodanig zou ze dan als technisch vak bij de Physiologie horen. Op het standpunt der Openbaring echter is het baren m e t s m a r t e wel terdege een abnormaal verschijnsel, en in zover bestaat er onzerzijds althans geen bezwaar, om de obstetricie naar ouden trant te coördineren met de medische en chirurgische kunde. Deze bijkomstige quaestie daargelaten, springt het intussen in het oog, hoe de Medische wetenschap, zolang zij zich tot deze op zichzelf staande studiën bepaalt, nog altoos h a a r h o g e r e e e n h e i d derft, en niet geacht kan worden reeds tot een helder zelfbewustzijn te zijn gekomen. Iets, wat haar dan eerst mogelijk zou worden, zo ze tot de diepere oorzaak van het verderf, waaruit alle ziekten opkomen, kon doordringen; omgekeerd het verband tussen deze oorzaak en de reagentia kon blootleggen: en zo haar arbeid kronen kon door het leveren van een M e d i s c h e philosophic.

Wanneer men deze passage nauwkeurig bestudeert, dan vallen verschillende punten op, die een critische bespreking vragen. Naam van de medische faculteit. Kuyper begint met de naam somatologische of philosomatische faculteit te verwerpen, om de herinnering aan haar opkomst uit zucht tot genezing niet teloor te laten gaan. Dat is dus eigenlijk een gebaar van piëteit tegenover de historie. Voor mijn besef moet hier echter niet alleen een historisch piëteitvol motief gelden, maar is hier plaats voor een veel krachtiger argument, ontleend aan het karakter der geneeskunde. Zeker, de geneeskunst kwam op uit de nood van het mensenleven, waarin ziekte en ongeval kwarn. De rationele verwerking van de ervaringen der empirische geneeskunst, gesteund door experimenteel onderzoek, bracht de wetenschappelijke geneeskunde voort, wier taak het is de wetenschappelijke grondslagen en richtlijnen aan te geven voor het medisch handelen. De geneeskunde is een op toepassing gerichte wetenschap. Dit lijkt zeer voor de hand te liggen. Inderdaad is men geneigd te denken, dat een ieder den jongen Rudolf Virchow (1847) zal bijvallen, wanneer deze zegt: „Nach unserer Anschauung involvirt der Begriff der Medizin, der Heilkunde, ohne weiteres die des Heilens. . . . " ^). Maar de geschiedenis is daar om te bewijzen, dat de medische wetenschap er telkens toe neigt de kennis om haar zelfs wil te gaan zoeken. Virchow in elk geval acht het ook in zijn tijd nodig zich te keren tegen het begrip van de wetenschap „an und für sich", de absolute wetenschap, de wetenschap om der wille van het weten 4).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen