1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 109

jBoehhespreking Y. Hettema- „De leer van het gezonde leven". N V. Uitgeverij W. P van Stockum en Zoon, Don Haag. 286 blz. Prijs ƒ 9 50. De bekende arts voor natuurgeneeskunde heeft iii dit boek, dat als ondertitel draagt' ,,De natuurgeneeskunde, haar wezen, bedoeling en methoden", zijn giote ervaring op dit terrein neergeschreven. Mij dunkt dat iedere arts en toekomstig arts zijn voordeel zal doen, wanneer hij dit boek aanschaft. V/anneer wij voorop stellen, dat de geneeskunst uit twee dingen bestaat, uit de wetenschappelijke diagnostiek en uit de therapie, dan is het zeer kortzichtig, wanneer de vorm van therapie, die collega Hettema hier helder en uitvoerig uiteenzet, volkomen genegeerd wordt, en wanneer de schrijver ons m het eerste deel van zijn boek duidelijk maakt, dat de natuurgeneeswijze zich beijvert om met de ziekte, maar de zieke te behandelen, dan behoort met name de modern denkende arts hier hartgrondig aan mee te werken. De gevaren van een methode zijn altijd de zekerheden, die worden aangenomen op niet altijd wetenschappelijk verantwoorde wijze. Het feit van succes bij deze of die maatregel is in genendele bewijzend voor de doeltreffendheid van die maatregel m het algemeen. En dat de natuurgeneeswijze zo vaak genegeerd wordt door de z g. schoolgeneeskunde, ligt niet alleen aan de eenzijdige en foutieve georienteerdheid van haar leermeesters, maar niet minder aan de fout dat de methode verheven wordt tot een absoluutheid Aan deze fout ontkomt ook Hettema met geheel; op blz. 12 lees ik : ,,Zij, die volgens deze methode geleefd hebben, behouden veelal tot op hoge leeftijd een goede gezondheid". Ik meen dat geen enkel overtuigend bewijs kan worden geleverd, dat de mensen, die volgens de N G. hebben geleefd, ouder worden dan anderen. Integendeel, dat de gemiddelde levensduur der mensen steeds beter geworden is, ondanks volgens de N.G. foutieve voedingsmethode etc, is alleen toe te schrijven aan de verbeterde diagnostiek en misschien een beetje aan de krachtiger werkende medicamenteuze therapie Een bezwaar maak ik ook tegen de stelling alsof de N.G alleen de kracht is geweest, die de patient tot actief meewerken heeft aangezet. MIJ dunkt dat de successen van iedere goede arts van alle tijden gevolg zijn geweest van zijn vermogen om de patient tot meedoen te bewegen. Als ik de patient uitdrukkelijk zeg. ,,3 x op de zieke plek masseren; alleen innemen vóór het eten; wandelen voor het slapen gaan", dan zijn dat evenzovele factoren om de patient tot zelfwerkzaamheid voor zijn genezing aan te sporen en het lijkt mij onjuist om aan te nemen, dat alleen de N.G. de patient aanzet tot meedokteren. De wijze, waarop de goede geneesheer optreedt, hangt met af van zijn geneesmethoden (medicijnen of N G-maatregelen), maar van zijn „attitude" tegenover de patient. Is hij een dictator, die m zelfverzekerdheid zijn mensen meent te moeten dirigeren, of staat hij waarlijk naast hen om de dienende taak te vervullen. Dit zijn maar een paar korte opmerkingen, die mets afdoen aan mijn waardering voor dit werk op zich zelf Het is nu eenmaal treurig te moeten constateren, dat tientallen, misschien honderdtallen artsen mets afweten van de heilzame invloed van dieet en bad en bewegingstherapie, bij de meest uiteenlopende ziektetoestanden. Dit alles op een sympathieke, heldere wijze te hebben beschreven is de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen