1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 328

256

DISCUSSIE

niet bekend is en dat hij zich daarover dus geen oordeel kan vormen. Naar aanleiding van de opmerking van de heer Neuteboom wijst hij op de in medische kringen bekende Duplizitat der seltenen Falie. Dat hij in de relatie-stoornis, welke kan bestaan tusen de mens en zijn Schepper, de mens en de Umwelt en de mensen onderling, pathogene factoren ziet, welke in de inleiding niet tot uiting zijn gekomen, komt niet omdat spreker deze niet heeft onderkend, maar omdat hij niet wilde herhalen. Hij heeft deze nl. elders ^) uitvoerig behandeld. Hetzelfde geldt voor de vraag aangaande de Mozaïsche wetten ^). Hij wijst in dit verband nog op de zonde van Mirjam, die wegens kwaadsprekerij met melaatsheid werd gestraft. Verder noemt hij de drie lijnen, welke in de bijbel voorkomen over het verband tussen ziekte en zonde, t.w. het rechtstreekse verband zonde-ziekte (voorbeeld Mirjam), het „in Frage stellen" van dit verband (Psalm 73) en geen verband bij de blindgeborenen (Joh. 9). Het is moeilijk om duidelijke wegen aan te geven voor de samenwerking tussen arts en predikant. In het algemeen kan men zeggen, dat het religieuse terrein voor de predikant is, terwijl de arts zich tot het psychosoma dient te bepalen. Dat grensoverschrijdingen, in het bijzonder voor een christen-arts, niet steeds te vermijden zijn, betekent geenszins dat een arts ook zielzorgerlijk werk zal moeten doen. De heer Lindeboom merkt op, dat spreker het verschil tussen rationaliteit en finiliteit niet scherp heeft geformuleerd. In het waarom is immers het finale reeds opgenomen. Spreker geeft toe, dat het niet gemakkelijk is de drie aspecten bij het ziek zijn te scheiden en dat hij bij de bespreking van de rationaliteit de meeste moeite heeft gehad, omdat hij met de heer Lindeboom heeft gevoeld, dat het waarom en het waartoe in elkander overvloeien. Dat hij toch deze drieledigheid heeft genomen is, omdat hij dit in analogie wilde zien met de drie-aspecten welke men aan de mens pleegt te onderscheiden. De heer Van Eelen vraagt of het niet mogelijk is somatische ziekten te genezen met een of andere vorm van psychotherapie. Hij verzoekt spreker iets te willen zeggen over de waarheid aan het ziekbed, terwijl hij tenslotte wijst op zijn slechte ervaringen met predikanten en dit illustreert met enkele gevallen van door hem zelf gedane zielzorg. Alvorens spreker antwoordt op de vragen van de heer Van Eelen, vraagt de heer Landwehr het woord over het waarheids-probleem. Hij merkt op, dat de arts niet steeds de waarheid kan zeggen, omdat hij steeds zeer voorzichtig moet zijn met het stellen der prognose. Spreker conformeert zich geheel aan de opmerkingen van de heer Landwehr en illustreert dit met een door hem zelf meegemaakt geval van faecaal braken bij een patiënt met maagcarcinoom, die op een onnaspeurlijke wijze weer (zij het tijdelijk) genezen is. Op de vraag naar de mogelijkheid van psycho-therapie bij somatische ziekten wijst hij er op, dat sommige psychiatrische ziekten ook goed beïnvloed kunnen worden door medicamenten, die him aangrijpingspunt in het soma hebben (bijvoorbeeld slaapkuren), terwijl het verder niet mogelijk is te zeggen hoe de therapie er over bijvoorbeeld vijftig jaar uit zal zien. Ook onze collegae van omstreeks 1900 zouden zich onze mogelijkheden niet voor hebben kunnen stellen. Spreker wil zijn eigen ervaringen met predikanten liever niet ter sprake brengen, omdat deze uit den aard der zaak persoonlijk gekleurd ^) 2)

„Heil en Genezing". „Geloof en Geneeskunde".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen