1956 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 247

RONDBLIK

205

Lord, amid the air of ancient books Expressing the thought of other times But revealing the same faith and enquiring mind Of those of our day Who bless mankind with their research We offer our thanks for Andreas of Wesel. Na een uitweiding, waarin verscheidene namen genoemd werden, van mannen, die voor de medische wetenschap en zo voor de lijdende mensheid tot voordeel en zegen zijn geweest, besloot hij — in het oorlogsrumoer dier dagen — zijn gebed met deze regels : Upon friend and upon enemy alike We ask Thy favor, Lord, That, when war's red day is past and gone, Together we may labor In unity of the spirit And in the bond of peace. Through Jesus Christ, Our Lord. Amen. En zo zal men het aan de overzijde van de oceaan waarschijnlijk ook in het geheel niet vreemd gevonden hebben, dat op 11 juni 1956 Elmer Hess zijn presidentschap van de Amencan Medical Association voor het „house of delegates" neerlegde met een rede, die hij besloot met een gebed ^) : „As I retire from this leadership, may I invoke the universal prayer that fits man, regardless of his religious affiliations. I have used it often before; I use it now. Lord, make me an instrument of your Peace Where there is hatred let me sow love Where there is injury pardon Where there is doubt faith Where there is despair hope Where there is darkness light — and Where there is sadness Joy. O Divine Master, grant that I may not so much seek to be consoled as to console, to be understood as to understand; to be loved as to love, for it is in giving that we receive, it is in pardoning that we are pardoned, and it is in dying that we are born to eternal life". Ik vind dit een mooi gebed. Het is natuurlijk gemakkelijk kritiek te oefenen. Maar zulke gebeden kunnen toch een zekere wijding geven aan een saeculier gebeuren. Is er tenslotte niet iets goeds in, wanneer op een wetenschappelijke vergadering God gedankt wordt, voor mannen, die Hij in het verleden gewekt en gesterkt heeft, of dat daarin de arts met ootmoed zijn persoonlijke afhankelijkheid belijdt en Goddelijke bijstand inroept? G. A. L. 1)

J.A.M.A. 161, 734, 1956.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen