1956 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 17

SAMENWERKING TUSSEN ARTSEN EN ZIELZORGERS

5

zeggen: „Sedert de geneeskunde als empirische wetenschap ontbonden werd van haar moeder de rehgie, bestaat niettegenstaande haar geweldige groei en ondanks de zekerheid van haar methoden en trots de onmiskenbare waarde van vele van haar uitkomsten, welke talloze van haar hypothesen met kracht van wet bekleedden, toch bij niet weinigen een meer of minder verontrustende twijfel over de juistheid dezer scheiding." De sterk 'afgenomen mortaliteit bv. is een tastbaar succes van de natuurwetenschappelijke geneeskunde. Doch de minstens evenzeer toegenomen morbiditeit blijkt statistisch niet voldoende verklaarbaar door de langere levensduur van de mens, waardoor hij het slachtoffer wordt van kwalen aan hogere leeftijd gebonden. Doch al deze overwegingen waren nog zo ongeveer in statu nascendi. Het leefde wel, maar nog in utero der studeerkamer. De vloedgolf der gebedsgenezing, die nog steeds ook uit Angelsaksisch gebied nieuwe impulsen ontvangt, heeft echter deze vragen voor het forum van de massa gebracht. En daarmee zijn zowel zielzorger als medicus genoodzaakt openhjk te spreken over wat ze in stilte aan het overdenken waren. Wanneer iemand meteen lust zou hebben te vragen of ik de vergelijking tussen de overstroming en de gebedsgenezing ook zover zou willen doortrekken, dat ook de laatste onberekenbare schade heeft berokkend, dan wil ik graag daar ook reeds terstond een ondubbelzinnig antwoord op geven, ook al wijkt dit antwoord af van de mening van sommige theologen en artsen. Het kan niet worden ontkend, dat er onder hen zijn, die de grote populariteit van het onderwerp „gebedsgenezing" zien als een teken van een snel toenemend wederzijds begrijpen, als een grote onverwachte sprong in de goede richting, als een voorproef van grote toekomstmogelijkheden. Het moge weldadig aandoen, dat deze goede wens bhjkbaar de vader der gedachte is, m.i. zal ieder die dieper ziet, eer reden tot teleurstelling dan tot juichen ontwaren. In plaats van winst moet veeleer van verlies worden gesproken. De beginnende toenadering tussen artsen en zielzorgers dreigt juist vaak geheel teniet te gaan doordat deze beweging bewust of onbewust gretig voedsel geeft aan de oude antithese tussen geloof en medische wetenschap. Wie over de verhouding arts en zielzorger in het reine wil komen, zal een historisch onderzoek naar deze materie niet kunnen ontberen. Het spreekt vanzelf dat dit overzicht binnen dit bestek slechts zeer summier kan zijn, doch naar ik hoop, daarom niet minder essentieel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen