Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

1956 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 18

2 minuten leestijd

6

F. A. NOLLE

In de oudheid treedt ons als centrale figuur tegemoet de priesterarts. Godsdienst en geneeskunde waren in elkander verweven. Dat hing samen met de voorstelling, dat ziekte en zonde met elkaar in oorzakelijk verband stonden. Er was geen gesaeculariseerde geneeskunst denkbaar, omdat er geen gesaeculariseerde ziekte bestond. De voorouders van Hippocrates bv. waren priesterkoningen van Cos, en wij weten, dat bij de orakelplaats te Delphi genezing werd gezocht en gevonden. Ze lag geheel in de religieus-magische spheer. De magiërs echter, die zelf in hun kunst niet meer geloofden, en zulke rationalisten zijn er door alle eeuwen heen geweest, hebben zich vaak het mundus vult decipi ten nutte gemaakt. Op deze wijze traden magie en bedrog vaak als tweelingzusters op. Wie het N. T. leest wordt getroffen door het feit, dat ook de tijdgenoten van Jezus gevangen zitten in de gedachtencirkel, dat ziekte een direct gevolg is van de zonde, hetzij persoonlijk, hetzij door de voorouders begaan. Het onverwacht nieuwe in Jezus' woorden en daden tegenover de zieken is nu juist, dat Hij deze causale relatie verbreekt. De zieke is niet langer de door God verworpene, om zijn persoonlijke of voorvaderlijke zonde, maar de hulpeloze, die recht heeft op onze hulp en barmhartigheid. En de gezonde is niet meer de mens, die er terwille van eigen of voorvaderlijke braafheid zo goed aan toe is, maar een, die steeds bedenken moet, dat het beter is, met één oog behouden te worden, dan met twee ogen verloren te gaan. Voor wie deze dingen voor ogen houdt, is het niet moeilijk in te zien, wat de ware bedoeling van de apostel Jacobus is, en hoe scheef getrokken de exegese, welke in de zoeven genoemde kringen gebruikelijk is. Deze bijbelplaats luidt aldus : „Is er iemand bij U ziek? Laat hij dan de oudsten der gemeente tot zich roepen, opdat zij over hem een gebed uitspreken en hem met ohe zalven in den naam des Heren. En het gelovig gebed zal de lijder gezond maken en de Here zal hem oprichten. En als hij zonden heeft gedaan, zal hem vergiffenis worden geschonken." (Jacobus 5 : 14, 15). Reeds Albrecht Bengel heeft op de analogie met 1 Corinthe 6 gewezen, waar Paulus soortgelijke richtlijnen voor de rechtspraak geeft, als Jcaobus hier voor de geneeskunst. Evenmin als Paulus de rechtspraak wil doen vervangen door een godsoordeel, evenmin is het de bedoeling van Jacobus om genezing

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1956

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 356 Pagina's

1956 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 18

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1956

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 356 Pagina's