1956 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 182

146

J. W. BRUINS

brengt ons van „de lijn der geslachten" op het dode zijspoor van het vreemde erfgoed. Zij wrikt aan de grondpeilers van het monogame huwelijk, waarvan in de bijzondere openbaring Gods telkens de gebondenheid en bloedsgemeenschap van ouders en kinderen naar voren komt. Een voortplanting, die, natuurlijk of artificieel, buiten de beperktheid van het huwelijk treedt, woelt in de vaste bodem waarop het jonge gezin zijn vertrouwen stelt. Wanneer men de gezinnen de peilers noemt waarop de gebouwen van de grotere sociale en staatkundige gemeenschap rusten, kan men gevoegelijk zeggen, dat deze steunpilaren door de heterologe kunstmatige inseminatie worden aangevreten en ondermijnd. De biologische binding van ouders en kinderen houdt meer in dan de problemen van gezondheid en ziekte, zij is ook de basis voor toegenegenheid en liefde. Het monogame huwelijk heeft, niet alleen in de christelijke kerk, doch óók in de rechtsorde van de staat, zozeer een vaste plaats gekregen, dat ik tot de overtuiging ben gekomen, dat een arts, die zijn medewerking verleent aan het kunstmatig insemineren van een vrouw met sperma van een donor, in strijd handelt met de medische ethiek. Hij grijpt in in de integriteit van het huwelijksleven, al geschiedt dit op indicatie van onvruchtbaarheid en met de beste bedoelingen. Zelfs al zou er een stringente eugenetische indicatie zijn, dan nog mag hij niet heteroloog kunstmatig insemineren. Wij mogen niet zonder meer voorbijgaan aan de nood van hen, wier huwelijk onvruchtbaar is gebleven. Maar het middel van de heterologe inseminatie mag, naar mijn mening, niet worden gehanteerd om aan de wensen van het echtpaar tegemoet te komen. Ik zeg dit met nadrukj niettegenstaande er geen directe biologische bezwaren bestaan en er zelfs eugenetisch nieuwe aspecten geopend worden. Al ziet de vrucht er gaaf en verlokkelijk uit, zij is gegroeid aan een giftige plant. Met Loeff Ier ben ik het eens wanneer hij in een lezenswaardig artikel (13) de kunstmatige inseminatie een grensoverschrijding noemt en een „Absinken in Materialismus". SUMMARY After a short introduction the author deals with the historical, endocrinological and anthropogenetical aspects of artificial insemination as applied to men. The technique of this manipulation, either homologoous or heterologoous, is discussed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen