1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 175

144

G. A. LINDEBOOM

Vast stelde Hi/, dat deze alleen d' opperste Wet van alles was, met rijp heraaile standvastigheid op d' altervolmaakste loipe t' cerhiedcn. Van andoren, en zich zelven, gevoelde Hy zo: dat zo dikwijls Hy misdadigen ter dood veroordeeld- hoorde, Uij altoos dacht, veeltyds zeide, loie toeet, of ze niet beter zyn, dan ik zelf? Zeker, zoo ik beter hen, zeg en belyd ik openlijk, dat dit niet aan nnj toe te schrijven zy, maar aan Gods vrymagtige genade" 15). Door dagelijkse oefening in gebed en meditatie over den Bijbel trachtte hij voortdurend zijn geloof te versterken. „Het was daarom, door zijn gansen levensloop, zijne eerste en allerheiligste zorg, dat hij zich zo ras hij uit zijn bed was opgestaan, vcrsch uit den slaap, een gansch uur aan godvruchtige gebeden, en overdenkingen, afgezonderd van alles, zelfs van zijne huisvrouw, geheel en al overgaf: en zijn ziele door het licht van de zonne der gerechtigheid verhelderde" 16). Uit deze dagelijkse oefening heeft Boerhaave voortdurend nieuwe kracht geput voor de ontwikkeling en onderhouding van de grote zedelijke eigenschappen, die door elk, die hem van meer nabij kende, zo werden bewonderd. Daaruit vloeide bij voorbeeld zijn lijdzaamheid voort in tijden van ziekte. Driemaal is hij ernstig ziek geweest. Vooral de laatste ziekte was lang en moeilijk. Grote benauwdheid kwelde hem. Schultens verhaalt van het gesprek, dat hij met Boerhaave, drie weken voor zijn dood, had; het vond plaats onder den bloten hemel, in den tuin van Oud-Poelgeest, aanvankelijk in aanwezigheid van zijn vrouw, zuster en dochter. Toen de dames na enigen tijd de beide geleerden alleen lieten, werd de grote man meer vertrouwelijk en gaf hij zijn gevoelens over de onsterfelijke ziel te kennen, maar ook zijn onderworpenheid aan de leiding van God in zijn leven, wiens Vaderlijke hand hij altoos had kunnen kussen. Alléén éénmaal had hij — en dit betreurde liij — vijftien uren achtereen door hevige pijn gekweld, gebeden „met eenen slag van al deze ondraaglijke angsten verlost te ivorden" i^a). Schultens vei-wijzing naar het begrijpelijke hiervan en naar Jobs toch ook niet altijd tevreden stemming aanvaardde hij wel, maar hij zei .,teffens" : „Dat dien die God lieven, alleen goed, en alleen ivenschelijk is, hetgeene de hoogste Goedheid, en Majesteit, meest behaagt". Deze rustige overgegevenheid op het ziekbed aan Gods Wil was als het ware het complement van de milde zachtmoedigheid, die hij toonde, als laster en aantijging zijn deel werden. Een typerend voorbeeld daarvan is wel geweest de zachtzinnige

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen