1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 115

MOGELIJKHEID EN BEPERKING DER REVALIDATIE

91

neurologische aandoeningen, spastici, hemiplegie, postoperatieve toestanden enz. Gepoogd wordt de blijvende schade zoveel mogelijk te beperken. Dit gebeurt door direct medische handelingen en ingrepen, en daarnaast door de zogenaamde paramedische behandelingen : bewegingstherapie, electro- en hydro-therapie en de recreatieve, bezigheids- en gerichte arbeidstherapie. Verweven met deze therapieën is de sociale verzorging. Van het begin van opname af dient een behandelingsschema te worden opgesteld, waarbij het te verwachten resultaat van groot belang is voor de zorg op sociaal terrein. Zal de patiënt zijn oude werk weer op normale wijze kunnen doen of niet? Hierin, in het beantwoorden van deze vraag, ligt de intensiteit van de sociale voorzorg en zorg, en straks ook de nazorg besloten. Idealiter zou het zo moeten zijn, dat bij het begin van de ziekte of het ongeval deze vraag werd gesteld en ook aan de patiënt beantwoord, hierin trouw aan de gedachte : revalidatie begint op de brancard en eindigt in de werkplaats. Wie zelf wel eens ernstig ziek is geweest, kent de vraag en de daarin besloten vrees : zal het mogelijk zijn straks weer als vroeger deel te nemen aan het maatschappelijk leven? De invloed van de onzekerheid is negatief even groot, als die van de realisering van de mogelijkheid positieve waarde heeft. Wat is nu het resultaat van de behandeling? Dit is uit der aard meestal bepaald door de soort en de ernst van de afwijking. Met enkele voorbeelden wil ik dit graag nader toelichten. Bij revalidatie van een dwarslaesiepatiënt is uit de aard der afwijking geen herstel van de anatomische verhouding te verwachten; ook zal een groot deel van de uitgevallen functies niet weer kunnen terugkeren. Maar de dwarslaesiepatiënten van het Amerikaanse leger in de oorlog 1914—'18, hebben voor minder dan 10 % hun trauma overleefd. Hiertegenover vertonen de cijfers voor de dwarslaesiepatiënten van de oorlog 1939—'45 (ook weer van het Amerikaanse leger) ruim 80 % overlevenden. De revalidatie van deze patiënten heeft in de laatste 15 jaren grote vorderingen gemaakt. Het is mogelijk gebleken de grote lasten van de gestoorde locomotoriek, van de incontinentie en van de complicaties,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen