1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 248

RONDBLIK KERK EN MEDISCHE PROFESSIE

205 IN

ENGELAND

De British Medical Association heeft in de derde week van juli haar jaarvergadering gehouden te New Castle upon Tyne. Wat voor onze Nederlandse verhoudingen moeilijk voor te stellen is, bleek daar levende werkelijkheid! De Kerk was ook betrokken in dit gebeuren! Op een werkdag werd er een officiële dienst in de kathedraal gehouden, waar de „Lord Bishop of Durham" vóórging. In een andere kathedraal, op een anderen werkdag, werd een Rooms-katholieke Mis gecelebreerd, waarna een preek volgde. Ten slotte hield een rabbi in een synagoge een predicatie voor de Joodse deelnemers. Dat de gehouden preken als het ware een deel van het programma uitmaakten, blijkt uit het feit, dat een korte weergave ervan niet ontbreekt onder de verslagen ^). De bisschop, die o.a. over „Divine Healing" sprak, besloot met den wens, dat geneeskunst en kerk naar elkaar toe zouden groeien in een begrip voor de grootheid van elkanders taak, en bovenal, dat „all might see God in the work that He had chosen for each individual to perform". De Roomse prediker herinnerde eraan, dat de kerk nog altoos leert, dat „the doctor's vocation was a spiritual thing" en dat dit aardse leven een voorbereiding was voor het eeuwige. De rabbi — hoe kon het anders — herinnerde aan het woord van Ecclesiasticus (Jezus Sirach): „Eert den geneesheer" en wees er op, dat het Judaïsme altijd de betekenis van de vrede des gemoeds voor de gezondheid had ingezien, zodat hij de toenadering tussen godsdienst en zielkunde toejuichte. Tenslotte werd er, naar een in 1947 begonnen gewoonte, tijdens de dagen dezer jaarvergadering een zitting gehouden van de „Churches' Council of Healing", waaraan geestelijken en medici deelnamen en waarbij uit beide groepen een spreker optrad. Ik weet niet, of men moet zeggen, dat de saecularisatie van het medische beroep, ook in zijn officiële organisaties en uitingen, in Engeland minder ver is voortgeschreden dan ten onzent, of dat men in de geschetste gebeurtenissen een hernieuwde toenadering moet zien van den priester en den geneesheer, die in vroeger tijden in één stand waren verenigd. Op analoge verhoudingen is in deze rubriek reeds vroeger door mij één en andermaal gewezen, omdat de geneeskunst slechts wel kan varen bij een re-integratie van het somatische en psychische, èn het spirituele aspect. Zou de tijd komen, dat op een congres van onze Koninklijke Maatschappij tot Bevordering der Geneeskunst ook de verhouding van arts en geestelijke, van geneeskunst en religie ter sprake kan worden gebracht, zonder vrees voor protest? G. A. L.

1)

Brit. Med. J. 27 July 1957, p. 69.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen