1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 241

198

G. J. HOIJTINK

de chemie der albuminen en de sociologie de biologie der menselijke arbeidsverrichtingen". Het belang van de dialectiek voor het communisme wordt hieruit onmiddellijk duidelijk. Immers, wanneer de materie zich autonoom beweegt volgens dialectische wetten, dan zal zij in haar hoogste aspect, het sociale, zich ontwikkelen naar de synthese van een nieuwe maatschappij (communisme) uit het kapitalisme (these) en het proletariaat (antithese). Een dergelijke kwaliteitsverandering is onherroepelijk en onafhankelijk van de mens, die zelf in dit ontwikkelingsproces begrepen is. De revolutie van het proletariaat is dus onvermijdelijk. Het is opmerkelijk, dat het diamat scheiding maakt tussen chemie en fysica, iets wat ten tijde van Engels nog begrijpelijk was, doch thans niet gehandhaafd kan worden. Uit het vervolg zal blijken, dat de Russische kritiek op de resonantietheorie voor een belangrijk deel op dit punt is gebaseerd. Het is vooral de filosoof Kedrow geweest, die op de methodologische fouten van de resonantietheorie heeft gewezen 9). In zijn kritiek wijst hij er op, dat de huidige stand van de theoretische chemie veel overeenkomst vertoont met de toestand in 1861, toen, aldus Kedrow, Butlerow de basis legde voor de huidige structuurtheorie. In die tijd stonden tegenover Butlerow de aanhangers van de typentheorie van Gerhardt, volgens welke men aan één verbinding meer dan één formule kon toeschrijven, terwijl Butlerow ervan overtuigd was, dat elke verbinding door één formule kon worden voorgesteld, waaruit al haar eigenschappen afgeleid zouden kunnen worden. Kedrow vermeldt niet, dat de formules volgens Gerhardt reactieformules zijn en dus in het geheel niet doelen op een pluristructuraliteit van de verbinding. Bovendien is uit het voorgaande reeds gebleken, dat Butlerow geenszins de eerste was, die het gebruik van één formule voor elke verbinding voorstond. Thans staan, aldus Kedrow, tegenover elkaar de theorieën van Pauling en Ingold, waarin opnieuw van meer dan één formule gebruik gemaakt wordt en de nog steeds geldende „theorie van Butlerow". Het toeschrijven van meer dan één formule aan één verbinding is „Mach-istisch" (positivistisch), het verwerpt de aanvaarding van het bestaan van een kenbare realiteit. Bovendien is de resonantietheorie mechanistisch, daar ze alles tot de mechanica wil herleiden. De eerste vraag is of de resonantietheorie inderdaad positivistisch is. Bezitten de grensstructuren, die men voor de beschrijving van benzeen en andere aromatische verbindingen gebruikt, geen reali-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen