Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 176

2 minuten leestijd

BOERHAAVE ALS CHRISTEN

145

houding, die hij aannam bij Andala's, reeds genoemde, bijzonder felle, persoonlijke aanval. Zo schijnt hij ook door aanvallen, die van Engelse zijde, op zijn scheikundig werk (de „Elementa Chemiae", 1730) werden gericht, in het geheel niet vertoornd te zijn geweest i'^). Zijn vrienden mochten de onbillijke critici op de vingers tikken. Boerhaave bleef zelf onbewogen, als in olympische rust. Natuurlijk viel hem dat wellicht ook gemakkelijker dan andere stervelingen, die minder eervol in de maatschappij .staan, maar het was toch geen trots, die hem onder zulke omstandigheden deed zwijgen. Het was een wijsheid, die voortkwam uit mildheid. Deze goedmoedigheid van hem was bekend. „Zijne gemeenzaamste vrienden plagten te zeggen, dat men Boerhaave op alle wijze plagen, rukken, scheuren moeste, om dat heusche, dat verpligtende, het welke Hem zoo zeer eigen was, op het allervuurigste te doen doorstralen" i8). Men heeft dus de vraag wel opgeworpen, of Boerhaave misschien eigenlijk van nature niet een goedige lobbes is geweest, die met zich liet sollen. Dat dat niet zo geweest is, kan wel blijken uit zijn brieven, waarin hij ergernis kan tonen, wanneer men hem, ondanks herhaald verzoek, niet antwoordt. Het blijkt ook uit een advertentie, die hij in de ,,Leydse Courant" van 9 oktober 1726 plaatste, tegen „eenige baatsugtige Boekdrukkers", die hem „ten uyterste beleedigen en het gemeen schandelijk bedriegen", door op zijn naam boeken uit te geven naar studenten-dictaten van zijn colleges i^a). Trouwens hij zelf heeft er een andere verklaring van gegeven tegenover zijn vriend Schultens, toen deze er hem naar vroeg. Schultens verhaalt dit in dezer voege : „Voor omtrent tien jaren van mij, met ^•el•wonde^ing dikwijls dat onbeweegd, en onverwinlijk zachtmoedige, zelfs in norsse ontmoetingen, gemerkt hebbende, gevraagd, of Hij wel kost vertoornd worden? of door wat konst ook, hij zich boven het bereik van toom geplaatst hadt? antwoordde hij mij openhartig, dut Hij van natuur, wel wat schielijker en licht geraakt was, dogh dat men door bidden, en daagUjks overdenken, dezen vijand boven alle anderen verschriklyk, niet alleen kost breidelen, maar zelfs t' ccnemaal t' onderbrengen". Schoute, die Boerhaaves zachtmoedigheid een bijna bovenmenselijke trek in zijn persoonlijkheid vindt, kan diens eigen verklaring niet goed aanvaarden 20).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1957

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 349 Pagina's

1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 176

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1957

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 349 Pagina's