1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 156

VICTOR VON WEIZSACKER f

129

van de psychosomatische geneeskunde kon vinden. Verschillende boeken, o.a. „Falie und Probleme" van 1947, waarin antropologische voordrachten over de interne geneeskunde gepubliceerd zijn, zagen het licht. Belangrijk is naast de hier reeds genoemde, vooral zijn meest bekende werk „Der Gestaltkreis", waarvan de eerste druk dateert van 1939. Het is hem nog gelukt een samenvattend werk te schrijven onder de naam „Pathosophie". Dit boek, dat hij schreef in 1950 en dat voor het eerst verscheen in 1955, kan beschouwd worden als zijn algemene medische antropologie.

II. Het is uit de aard der zaak binnen het bestek van dit artikel niet mogelijk alle problemen die von Wcizsacker in de loop van zijn leven opgeworpen heeft, hier te bespreken. Ik wil mij dan ook beperken tot enkele opmerkingen van algemene aard in verband met zijn visie op de „Gestaltkreis" en zijn medische antropologie, de „Pathosophie". Als algemeen thema voor zijn werk kan wel gesteld worden dat von Weizsacker tegenover de gangbare, natuurwetenschappelijke, sterk objectivistisch georiënteerde geneeskunde, belangstelling kreeg en bij anderen wist te wekken voor het personale aspect van het ziekzijn. Bij de analyse van biologische verrichtingen kwam hij altijd weer in aanraking met de „subjectieve" factor, die niet opgaat in een mechanisch verband. Het psychophysische probleem heeft hem dan ook voortdurend beziggehouden. In zijn ontwikkeling kan na de hierboven geschetste confrontatie met de philosophic, welke dateert van vóór 1910, als belangrijkst moment gezien worden zijn visie op de Gestaltkreis, welke omstreeks 1930 naar voren gekomen is, terwijl daarna als tweede punt steeds duidelijker en beslissender de antropologische doordringing van tal van pathologische problemen naar voren komt. Het bleek hem immers steeds meer, dat achter het psychophysische dualisme een fundamenteel probleem verborgen gaat. Het psychophysische dualisme ontstaat door de abstractie, welke alleen kan functioneren door de wetenschappelijke fixering der cartesiaanse splitsing van lichaam en ziel. Chronologisch en antropologisch kan dan ook zijn visie op de „Gestaltkreis" gezien worden als een doorgangsphase, een doorgangsphase welke echter voor een beter begrip van zijn zienswijze van groot belang is. In het probleem van de Gestaltkreis gaat het om een theorie, waarin

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen