1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 26

14

J. HEKMAN

kend, dat een groot deel van de Nederlandse bevolking in de z.g.n. ziekenfondsen is opgenomen, 75 a 80 !? en dat de beslissinginde honorering der artsen geschiedt door de Minister van Sociale Zaken, geadviseerd door de ziekenfondsraad. Ook is wel bekend, dat conflicten van de medici met de Minister gedreigd hebben. En het is waarschijnlijk, dat met nieuwe loonronden, het percentage verzekerden nog zal stijgen, zodat het karakter van de medische praktijk, wat de wijze van honorering betreft, zeer erg verandert. Nadere regeling van deze zaak zal zeker binnen korteren of langeren tijd ter hand genomen moeten worden. Het is niet onwaarschijnlijk, dat conflicten in de toekomst zullen ontstaan, omdat men zich bewust moet worden, hoeverre men staatsinmenging zal dulden. De politieke spanningen bewegen zich nu toch reeds in het algemeen over de vraag, hoe ver men de staatsbemoeiing wil uitbreiden. Het Etatisme is het vraagstuk van de dag. Ik persoonlijk ben van mening, dat om het karakter van het medische beroep goed te kunnen handhaven, de persoonlijkheid van de geneesheer van het grootste belang is. En dit geschiedt het beste in een vrije, niet te zeer gebonden maatschappij. Laten wij ons realiseren, lettende op de jongste belevenissen, hoe gestreden moet worden, indien het staatsjuk in verkeerde handen is geraakt om dat juk af te schudden. Ik ben bevreesd, dat het gros der medici zich te weinig verdiept in de gewenste opbouw van de maatschappelijke structuur. Op verschillende terreinen van het maatschappelijk leven wordt de oprichting van publiek-rechtelijke bedrijfsorganisaties bevorderd, ook van Overheidswege. Deze organisaties krijgen, indien wettelijk goedgekeurd, de bevoegdheid om hun belangende zaken in eigen organisatorisch verband te regelen; zelfs soms wel dwingende macht. Ik vraag mij af, of wij medici ter wille van onze vrijheid, niet meer studie moeten maken niet alleen van medische aangelegenheden, maar ook van die maatschappelijke veranderingen, welke ons vrije bestaan betreffen. Vele medici staan vaak te onwennig tegenover de politiek in het algemeen, ook wat de beveiliging van hun eigen positie betreft. Slotsom. Ik kan moeilijk een gevoel van onvoldaanheid onderwanneer ik aan het einde mijner voordracht gekomen, bedenk, hoevele belangrijke zaken ik nog onder uwe aandacht had moeten brengen. Zeer gaarne had ik nog willen spreken over de eisen, welke aan de goede opleiding van de jonge a.s. geneesheren moeten worden gesteld en hoe moeilijk het is, de opleiding goed en niet te zwaar te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen