1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 242

DE THEORETISCHE CHEMIE IN RUSLAND

199

teitswaarde? Naar mijn mening bezitten ze die ongetwijfeld. Immers, uit de voor een groot gedeelte der organische chemie geldende additiviteitsregels, zoals die hiervoor reeds genoemd werden, worden deze formules der grensstructuren door extrapolatie gevonden en de realiteitswaarde van de resonantietheorie bestaat juist hierin, dat ze, uitgaande van deze extrapolatie-formules, tot een beschrijving van de actuele structuur van de betreffende verbinding voert. Wanneer men echter aan elk van deze grensstructuren als zodanig een realiteit toekent, dan begaat men een ernstige fout. Doch dit laatste zal iedere onderzoeker, die met de quantummechanische beschrijving op de hoogte is, onmiddellijk erkennen. Ongetwijfeld zullen interpretatie en waardering van de resonantietheorie voor verschillende onderzoekers sterk uiteen kunnen lopen, doch dit houdt geen verband met de waarde van de theorie als zodanig. Zo spreekt b.v. de Amerikaanse scheikundige Wheland van de grensstructuren als „merely for commodity" 1). De tweede vraag is of de resonantietheorie mechanistisch is. Ook hierop moet ontkennend geantwoord worden. Ze is evenmin mechanistisch als de fysica als mechanica der moleculen. De resonantietheorie voert niet alles terug tot de mechanica, immers, men kent daarnaast nog de fysische kwaliteiten: elektronen, atomen, etc. Het beschrijven van de structuur van een verbinding door middel van resonantie tussen twee grensstructuren houdt toch in, dat in deze grensstructuren de fysische kwaliteiten vertegenwoordigd zijn. Om dezelfde reden zou Kedrow de gehele quantummechanica moeten verwerpen, hetgeen hij echter voor de fysica niet doet. Als fysische theorie is dus de resonantietheorie niet te verwerpen. Voor de chemie ligt dit echter wat anders. Volgens Engels is de chemie nooit geheel te herleiden tot de fysica. Al zie ik direct voor de resonantietheorie ook geen toepassingsmogelijkheden voor de chemische reactie, voor de quantummechanica in het algemeen bestaan die zeker wel. Op dialectisch materialistische gronden wordt dit door Kedrow ontkend. De chemische reactie is nooit geheel te beschrijven met behulp van de fysica. In dit verband gaan we even terug naar de behandeling door Heitier en London van het waterstofmolecule. Kedrow zelf erkent, dat deze behandeling volkomen gemotiveerd is. Zij hebben gebruik gemaakt van abstracties, die met de realiteit overeenstemmen, nl. de grensstructuren gevormd door twee gescheiden waterstofatomen. Op grond van deze erkenning heeft Kedrow echter eveneens bevestigd, dat de quantummechanica wel in staat is de chemische

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen