1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 305

252

RONDBLIK

Wat de tweede groep betreft, daar hebben we te maken met de attitude, die we bij de ethisch goed geëvolueerde volwassene als normaal betitelen, dus fouten met daarna gevoel van schuld. Spreker wenst duidelijk te onderscheiden tussen de intentie en de daad. Enerzijds is er aequivalentie tussen intentie en daad. (Wanneer b.v. de omstandigheden ongunstig waren tot het volvoeren van de boze daad). Maar anderzijds is er zeker verschil wanneer n.l. „Ie freinage de la conscience morale réflóchie empêche la realisation de l'acLe". In z'n geval behoort er geen schuldgevoel te ontstaan. Ontstaat dat wel, dan is dat ,,fausse culpabilité". Ten slotte is er de derde groep; veelal is hier psychose in het spel. De bedoeling van de referent is aan te tonen waar de wortels liggen van zoveel soorten van S.d.C, en die vanuit het onbewuste aanleiding kunnen geven tot allerlei ziekten waar de medicus plotseling mee te maken krijgt. Hij wil beslist uitsluiten al die gevallen, die zonneklaar behoren bij de psychiater. Aan de hand van een aantal ziektegeschiedenissen worden de psychosomatische samenhangen naar voren gebracht en bij allen het gevoel van „culpabilité" als wortel aangewezen. Referent spreekt van „la conscience morale" die zich ontwikkelt naarmate het S.d.C. zich presenteert. Het probleem, waar het om gaat bij de „conscience morale" als oorzaak van het S.d.C. is te weten te komen of deze conscience morale een instinkt is of dat ze verkregen is. Is het ons aangeboren of is het een gedragsstructuur „d' origine sociale"? Physiologisch gesproken: is het een absolute reflex of een geconditioneerde? (Pawlow), psychologisch gesproken : is het een „aptitude virtuelle, révélée par l'expérience de la vie", of is het een resultaat van de opvoeding? Volgens spreker is de theorie van Freud over het ontstaan van het ,,moi" en het ,,surmoi" acceptabel. „Alors les motifs vrais de la conduite sont determines avant d'etre connus du sujet, qui les rationalise ensuite et qu'il lui semble accepter librement alors que son moi obeit a son juge inflexible, .a ce directeur tyrannique qu'est son sur-moi". Maar naast deze constructie, die slechts een deel der werkelijkheid weergeeft, en gelden kan voor het kind tot aan zijn adolescentie, komt bij de mensen omstreeks die tijd een tendens naar voren van ethische aard. Dit ontstaan van ethische tendenties bij het ontwaken der persoonlijkheid is specifiek menselijk. „L'homme est un animal éthique" (Mesmard). Hij heeft de mogelijkheden zijn ethische behoefte te richten en te stuwen naar een meer ideale toekomst, door zijn vermogen te denken, waarden te schatten, te oordelen of te veroordelen. Hierdoor wordt mogelijk: „La transformation du moi tel qu'il est donné, en une personne telle qu'elle doit se construire" (Odier). In het tweede deel van deze voordracht werden een aantal casus besproken, waarbij de aardige opmerking werd gemaakt: „Une observation psychosomatique doit être vécue". „La compilation de nombreuses statistiques éclaire moins Ie problême que la connaissance intime et f amilière d'un petit nombre de cas suivis longtemps". Bij de meeste zieken vindt men naast het S.d.C, angst, minderwaardigheidsgevoel en agressiviteit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen