1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 307

254

RONDBLIK

wil overschrijden Men kan echter op het discursieve plan wel een vraagteken zetten, op het plan van actie van de practicus is dat onmogelijk „Lorsque nous avons a comprenare Ie compoitement d u n malade avec Ie desir de Ie rectifier, nous sommes obliges, ou de ne rien faire ou de nous referer a un certain sens de la vie Que Ie practician se base sur une philosophie reflechie ou non, sur une religion acceptee ou refusee, son attitude sera necessauement un choix Et ne pas choisit c'est encore choisir" Bij ae behanaeimg aer vele psychomatosen, waai het scxiuiagevoei in psychologische zm een rol speelt, zal de religieuze arts erkennen, dat de culpabilite met komt door een overtreding van de wet, maar door de confrontering met een persoon Als de patient, nadat hem duidelijk geworden IS dat zijn ziektesymptoinen terug te voeren zijn tot een S D C , gaat gevoelen, dat hij niet ligt onder „la loi ecrasante du pêche", dan kan hij komen m de vrijheid, die er is, wanneer de persoonlijke vergeving der zonden hem transparant is geworden Al met al was deze voordracht een buitengewoon goed doordachte en doorwerkte bijdrage tot de kennis van de aetiologie en de therapie van zeer veel ziekten, waarmee de huisarts m aanraking komt De volgende dag was, behalve voor discussies, bestemd voor de voordracht van dr Bovet, de bekende psychiater en „Eheberater' uit Basel „Wass fangen wir normale Menschen mit dem Schuldgefuhl a n ' " WIJ hebben allen, aldus spreker, een schuldgevoel We zeggen „Ik kan mezelf met vergeven, dat ik dit of dat met of wel gedaan heb" Dat komt omdat we letten op onze deugd en onze flinkheid Maai ieder mens heeft zijn schaduwkant Wij hebben b v 100 kogeltjes, waarvan 50 pikzwart zijn Die zwarte laten we niet zien aan de mensen om te tonen hoe flink we zijn Er is een angst voor die 50 zwarte, die openbaart zich b v m angst om te gaan slapen Een ander voorbeeld is dat de normale man gewoonlijk een denktype is HIJ weet dat en wil dat ook zijn Maar niettemin is hij vaak meer gevoelstype en draagt zo het vals costuum van denktype Door dressaat ontstaat bij kinderen het uber ich Dit verdwijnt normaliter wanneer de adolescent zelf gaat onderscheiden tussen goed en kwaad Bij neurotici en tot zekere hoogte bij ons allemaal bhjlt er toch iets van over en diat geeft ons schuldgevoelens als we het niet gehoorzamen Het typisch onpersoonlijke „men" is daai de vertegenwoordiger van ,,Zoiets doet men met" Uit dit onpersoonlijke men kunnen vaak mferioriteitscomplexen ontstaan, die m tegenstelling met schuldgevoelens nagenoeg nooit te genezen zijn (Ze zijn „incorrigible") Die „uber ich moraal" is met alleen negatief We hebben ze allen nodig, b V tandenpoetsen, schoenen schoonmaken, voeten vegen, etc Het IS echter mis, wanneer we de importante beslissingen laten beheersen m ons leven door dat uber ich Dit laatste wordt dan tot een onpersoonlijke verhouding met de ouders, zo kan b v een niet meer bestaande vader een streng uber ich vormen en bij de moederbinding blijft de verbondenheid als de moeder sterft Zij wordt dan een heilige Spreker wil dus voor alles stellen „Het uber ich is een primaire

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen