1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 121

HET PROBLEEM DER BEVOLKINGSVERMEERDERING

97

De reden van al deze trektochten is ons lang niet altijd bekend. Wel weten we, dat er geroofd en geplunderd werd, maar het was niet altijd de honger, die hen dreef, zoals Teupken ten onrechte meent. („De zelfmoord der mensheid", 1945). Wat die rampen betreft, Charles Woodruff vermeldt in zijn „Expansion of races" dat in 1886 bij een doorbraak van de dijken van de Gele rivier 7.000.000 Chinezen het leven lieten. In Brits-Indië hadden hongersnoden in 1816 en 1899 een bevolkingsverlies van 21.000.000 mensen ten gevolge. Zo zou men kunnen zeggen, dat in de geschiedenis der mensheid de natuurrampen en de oorlogen de bevolking der wereld tot een bepaald peil drukten en dat er, zoals ik reeds zeide, een evenwicht ontstond. Een evenwicht dat in de natuur zich herhaalde malen voor onze ogen instelt. Wanneer men nu niet van de Natuur spreekt, maar van God, die de wereld regeert, dan is er over het komen of niet komen van oorlogen nogal wat te discussiëren. Het is b.v. bekend dat er in de Zuidamerikaanse republieken schermutselingen en oorlogen en dreiging van oorlogen aan de orde van de dag zijn, en nochtans is daar geen sprake van overbevolking. De expansiedrang der Russen, die reeds van de dagen van Peter de Grote dateert, was evenmin een gevolg van tekort aan „Lebensraum", evenmin als het imperialisme der duitse nazi's. Niettemin staat het vast, dat het grote verschijnsel op dit gebied zeker is : dat de cultuur met al zijn zegeningen van beter wonen, beter eten, betere medische verzorging etc, ons voor het ontzaglijke probleem geplaatst: Wat te doen, nu door al die verbeteringen het gezin, het land, de wereld overvol van mensen wordt? „Wij moeten ons rekenschap geven", zegt Huet, „dat op het ogenblik ongeveer 2250 millioen mensen op aarde wonen en dat er in de afgelopen 10 jaar elk jaar ongeveer 17 muloen bijkwamen" s). Wij zien dat in vele Europese landen onder iedere groep, en bij elke confessie een daling der gezinsgrootte is ingetreden. De cultuur noopte de mensen tot geboortebeperking over te gaan. In Flora Sandströms boek over Goya 4) lezen wij dat Josepha, Goya's vrouw, 20 kinderen ter wereld bracht. Het een na het andere stierf. Geen vrouw speelt het in onze samenleving nog klaar om in haar omstandigheden voortdurend zwanger of moeder te zijn en bijna automatisch nemen de grote gezinnen af, gedwongen door de cultuur, waardoor elk kind, ook het zwakste, nog in leven kan worden gehouden. Niettemin is Europa ook een in bevolking groeiend werelddeel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen