1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 264

PSYCHO-CHIRURGIE

217

kon worden gesproken van een verhoogde sexuahteit. Eén patiënt, die acht jaar impotent was, werd weer potent, f) Wat de mictie en defaecatie betreft: in vele gevallen trad incontinentie op, maar die duurde niet langer dan een paar dagen. In 11 % duurde het echter langer, in 9 % bestond het nog na zes maanden, in 4,6 % nog na twaalf maanden en in 3 % nog na twee jaar. In 66 % was de mictie veel frequenter dan normaal, een frequentie die na twaalf maanden nog bestond bij 2 4 ^ %. Ik wil verder niet ingaan op de veelvuldig voorkomende epilepsie en op de veranderingen in het bloedbeeld en de circulatie, die ook voorkwamen, maar veel minder frequent dan de bovengenoemde afwijkingen. Maar wel wil ik nog stilstaan bij de sterfgevallen. Van de 300, die geopereerd werden, overleden er 23. Een tiental hiervan direct als gevolg van de operatie door hersenbloeding; verder waren er verschillende oorzaken, die in het verband met onze vraagstelling voor het merendeel niet belangrijk zijn. Er waren er echter vier waarvoor ik wèl uw bijzondere belangstelling wil vragen. Deze patiënten leken aanvankelijk niet ongunstig op de leucotomie te reageren, maar zij bleven in het stadium van apathie, dat na deze operatie zo bekend is. McLardey beschrijft ze in 1948 als hjdende aan een langzaam verminderende vitaliteit, de activiteit neemt af en de autonome functies lijken uit te blussen. De eetlust verdwijnt, de belangstelling voor de omgeving is miniem, de patiënten slapen steeds constanter of liggen suf voor zich uit te staren. Tenslotte gaan zij na drie a vier maanden cachectisch te gronde. Bij sectie is gebleken, dat in deze gevallen de leucotomie te ver naar achteren heeft plaatsgevonden en McLardey verklaart het overlijden door een directe beschadiging van delen van de hersenstam (het corpus striatum en van de autonome centra in de hypathalamus). Wij zien hier in totaal dus voor ons vele veranderingen, die te verklaren zijn als een wegvallen van de corticale remming van de hersenstam (diencephale centra) en in deze vier sterfgevallen een uitdoven van de vitaliteit, een geleidelijke vermindering van de functie dezer centra door een directe laesie daarvan. En het zijn vooral de honger- en de geslachtsdrift, die door deze operatie zeer sterk worden beïnvloed. Wat nu de psychische verbetering van de patiënt betreft: het is niet zo, dat bijv. de schizofrenie door de operatie verdwijnt, integen-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen