1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 95

DE MENS IN HET ZIEKENHUIS

75

het ziekenhuis niet slechts zieken ter verzorging ging opnemen, maar meer en meer behandelings- en zelfs onderzoekcentrum werd. Dat dit ook bouwtechnisch ingrijpende gevolgen met zich mede bracht, sprak haast vanzelf. De ontwikkeling van de moderne geneeskunde is natuurlijk nog niet voltooid, elke vinding roept weer nieuwe vragen op; de horizon blijft wijken. De moderne operatietechniek eist zulk een aantal apparaturen voor de narcose-techniek, controle van diverse biochemische en physische veranderingen tijdens de operatie, eventueel ook kunstmatige verlaging van de lichaamstemperatuur, dat een moderne operatiekamer soms meer het karakter van een experimenteel laboratorium of zelfs machinekamer gaat krijgen. Ten opzichte van de ruimte, die de bedden innemen, worden de lokaliteiten die laboratoria, behandelkamers, röntgen- en isotopenafdelingen en dergelijke vragen, steeds groter. Terwijl de specialisatie van artsen en onmiddellijke medewerkers reeds ver is gevorderd en bij de analysten deze differentiatie eveneens gaat optreden, wordt ook onder de verpleegsters langzamerhand verbijzondering noodzakelijk. De verpleegster kan immers niet meer volstaan met het kundig opmaken van een ziekenhuisbed, al is het een belangrijke zaak, en het verzorgen van het juiste voedsel, maar moet noodzakelijkerwijze ook getraind worden in elementaire kennis van hygiëne en algemene inzichten in de geneeskunde. Voor verschillende specifieke verplegingstechnieken worden vaak zusters apart opgeleid. Dat bij deze enorme ontwikkeling van de technische geneeskunde, de geestelijke kanten van de zieke mens op de achtergrond konden raken, is begrijpelijk. Het is de verdienste van de zogenaamde psychosomatische geneeskunde geweest, dat zij de schijnwerper richtte op de psychologische achtergronden van de zieke. Niet alleen dat er aan verschillende ziekten psychische conflicten ten grondslag liggen, maar ook bij de zogenaamde zuiver somatische aandoeningen kan de patiënt bepaalde reacties tonen, waarmede men bij de behandeling ernstig rekening zal dienen te houden. Men vergete evenwel niet, dat de bestuderingswijze bij de psychosomatische geneeskunde in wezen de zelfde is als welke men tot nu toe heeft toegepast. Men zou de 20e eeuw, waarvoor reeds verschillende typeringen gegeven zijn, ook kunnen karakteriseren als de eeuw van het onderzoek; er is immers geen enkel terrein, dat op het ogenblik niet met een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen