1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 155

128

A. L. JANSE DE JONGE

ziektebeelden. Von Weizsacker heeft zich niet direct beziggehouden met de Duitse philosophic in de vorm van phaenomenologie en existentiephilosophie, maar hij is door de geneeskunde gekomen tot de opbouw van een eigen medische antropologie als de m.eest algemene leer van de ziekte, waarbij voor hem vooral het probleem van de neurose en de psychogenese van de organische ziektebeelden in het middelpunt stonden. Wilde von Weizsacker echter dieper in dit gebied doordringen, dan moest hij niet alleen critiek uitoefenen op de natuurwetenschappelijk gerichte geneeskunde van zijn tijd, maar ook positief trachten de psychologie van de neurose verder te helpen. Vanaf 1925 heeft hij zich dan ook vooral met de psychologische duiding van de neurotische verschijnselen beziggehouden, waarbij vooral de parallel tussen somatische en psychische verschijnselen zijn aandacht vroeg. Hij bewoog zich dus reeds vroeg op het terrein van de psychosomatische geneeskunde. Zijn pogen de organische ziekten langs psychologische weg te verklaren vond merkwaardigerwijze meer weerklank bij de internisten dan bij de klinische psychiaters van zijn tijd. Hij zocht dan ook contact met een groep psychotherapeuten die overwegend psychoanalytisch georiënteerd waren, juist omdat deze groep met m.ensen als Prinzhorn, Schiller, Stekel, Helene Deutsch en andere leerlingen van Freud voor deze problemen belangstelling hadden. Vanaf deze tijd dateert zijn belangstelling voor de psychoanalyse. Von Weizsacker was vrijwel de enige die in de kring van de universitaire geneeskunde de psychoanalyse serieus nam. Van groot belang is hierbij zijn kennismaking met Viktor Freiherr von Gebsattel, de fijnste geest onder de analytisch georiënteerde psychotherapeuten in Duitsland. Diens grote wijsgerige kennis en diep inzicht in de phaenomenologie van angst, dwang, melancholie en in het probleem van de tijd maakte hem duidelijk hoezeer een verbinding van psychoanalytische en phaenomenologische inzichten in de algemene pathologie van waarde zijn. Het zou te ver voeren von Weizsackcr's verbindingen mei alle bovengenoemde stromingen verder uiteen te zetten. Wat zijn uitwendige levensloop betreft kan nog opgemerkt worden, dat toen hij zijn funcLie in Breslau op moest geven, hij zich geheel aan het thema van de medische antropologie gewijd heeft. Vanaf 1945 kreeg hij de beschikking over de leerstoel der algemene klinische geneeskunde in Heidelberg en had hij het aan zijn vriendschap met de jongere Siebeck te danken dat hij in de interne kliniek ruimte voor verder onderzoek op het gebied

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen