1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 114

90

J. J. MIEDEMA

Deze aandacht en energie wordt, bij een normaal uitgroeien, later meer naar buiten gericht. Maar we blijven toch nog betrokken op onze eigen lichamelijkheid, op onze verschijningsvorm. Dit is natuurlijk. Prof. van der Horst schrijft: „Er is bij ieder mens een dynamische verbinding tussen innerlijk leven (het psychisch gebeuren) en de wijze, waarop wij ons bewegen. Deze bewegingsmogelijkheden zijn het juist, welke bij de onvolwaardigen zijn belemmerd. Deze geremde motoriek is innig verbonden met de ontwikkeling van het psychisch leven. Het verband is veel inniger dan men veelal denkt. Wie wij zijn, openbaart zich in onze houding, onze bewegingen. Elke aandoening van het gemoed, elke aandrift, elke geestelijke toestand vindt een lichamelijke vorm, waarin ze tot uitdrukking komt. Deze lichamelijke vorm openbaart zich in de houding bij staan of lopen, in de stand van hoofd en ledematen ten opzichte van de romp, en de wijze waarop we onze kleding dragen, maar ook in al de bewegingen, vanaf de fijnste mimische innervatie. Een zintuigelijk of motorisch misdeelde is niet alleen gehandicapt in zijn prestaties, maar heel zijn bestaan, de uitingen van zijn innerlijk leven en omgekeerd de ervaring van zijn uitingen betekenen een anders zijn dan de volwaardigen." De invloed van de lichamelijke beschadiging heeft dus op de verschijningsvorm grote invloed. De dagelijkse ervaring van de lichamelijke disharmonie en de reactie, of de vermeende reactie, van de omgeving hierop zijn zeer belangrijk. Daarom is bij nauwkeurige observatie altijd het litteken te vinden. Het drijft de lichamelijk gehandicapte in de eenzaamheid of in een agressieve houding of naar een zeker infantilisme. Voornamelijk komen op het ogenblik in ons land in aanmerking voor revalidatie, die patiënten, die een lichamelijke stoornis hebben. Wat in ons land gedaan wordt in inrichtingen als Groot Schuylenburg, de Dr Mr Willem van den Bergh Stichting, 's Heerenloo, enz. voor geestelijk gebrekkigen, mag men geen revalidatie noemen; juister is te spreken van validatie. Een arbeid die respect afdwingt! Revalidatie in engeren zin is ook niet de zorg voor orgaangebrekkigen als doofstommen en blinden, voorzover het aangeboren of op zeer jeugdige leeftijd verkregen gebreken geldt. Voornamelijk is het de behandeling van patiënten, lijdende aan de gevolgen van dwarslaesie, amputatie, poliomyelitis, rheuma, andere

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen