1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 302

'Rondhlih ARTS EN

FONDSPATIËNT

„Maar Jezus Christus laat zich niet met de massa en in de massa opnemen. Hij behandelt de mensen niet als fondspatiënten of iets dergelijks. Klop op de deur. Wie volgt. Achter elkaar, en gaat U maar weer weg met een poedertje en zo zult U wel herstellen". ,,Neen, Jezus besteedt aandacht aan het individu, aan de enkeling". Deze woorden werden gebezigd in een kerkdienst, die ik deze zomer door de radio opving (N.C.R.V.-radio-prekenserie No. 152, blz. 8). Mijn eresaluut aan een mogelijk in dit kerkgebouw aanwezige medicus, die zich heeft weten te beheersen, en niet zijn hoed heeeft gepakt en weg is gegaan. Hoe zijn de tijden veranderd! Ik herinner mij nog uit vroeger dagen, dat predikanten, om de persoon van Christus voor hun hoorders meer te doen leven, naast de figuur van de herder ook die van de dokter gebruikten, dit in navolging van Christus Zelf, die zich meermalen „de medicijnmeester" noemt. Wel is de situatie gewijzigd: in de moderne radiopreek A.D. 1957 worden Christus en arts niet meer als beelden ter vergelijking, maar als contrasten gezien. Christus ,,behandelt de mensen niet als fondspatiënten. Neen, Jezus besteedt aandacht aan het individu, aan de enkeling". Als wij deze predikant mogen geloven, is de ziekenfondsarts zijn roeping, zorg en aandacht aan zijn patiënten te besteden, ontrouw geworden : hij beschouwt de mensen niet meer als personen, maar als massa-artikelen, die hij met een poedertje af kan schepen en zo gauw mogelijk de deur uit kan werken. Alleen tegenover „fondspatiënten" neemt hij deze houding aan; aan ,,particulieren" zal hij wel de nodige aandacht besteden. Deze predikant doet onrecht aan de gelukkig nog vele doktoren, die elke dag opnieuw hun zorg en aandacht inzetten voor de consciëntieuze behandeling hunner patiënten. Wil men het ziekenfondswezen vanuit de hoek van het massaprobleem bezien, dan ligt het toch in een ander vlak. Met het massaprobleem heeft een ieder te maken, die midden in de massa leven moet en zijn verantwoordelijkheid beseft daarin zijn persoonlijke plaats te bewaren. Ook onze predikant krijgt met een facet dezer materie te doen, wanneer hij voor de verleiding zou bezwijken dingen te zeggen, die de massa graag hoort en graag napraat. En elke arts, die zich in de behandeling zijner patiënten niet door eigen inzicht maar door ongerechtvaardigde verlangens van zijn cliënten laat leiden, pleegt ontrouw aan zijn roeping en „laat zich in de massa opnemen". Wanneer de arts, in de zucht de patiënten te believen, maar verwijskaarten afgeeft, te veel verbandmiddelen voorschrijft, overbodige specialité's doet verstrekken, dan bezwijkt hij

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen