1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 128

HET PROBLEEM DER BEVOLKINGSVERMEERDERING

105

Ik zeide reeds : het percentage selecte mensen, waarop de wereldeconomie, de wereldgezondheidszorg, de wereldtechnielc, de werelduitvindingen eigenlijk drijven, is relatief klein tegenover de massa en de eveneens relatief kleine groep der submen. Op zijn minst genomen hoort het dus tot de taak van iedere regering de mogelijkheid tot stabiel blijven en zo mogelijk tot uitgroei der selecte groepen te scheppen. Ik waag mij niet aan een verdere bespreking, hoe dat gebeuren moet, maar wijs er slechts op, dat dit vraagstuk m.i. zeer essentieel is, wanneer we denken willen over de bevolkingsvermeerdering die een tcit is voor de ganse wereld. En dat dit vraagstuk in eerste instantie aan de orde komt, enerzijds wanneer men underdevelopped countries wil gaan helpen, anderzijds wanneer men daarbij als één der middelen de emigratie onder de ogen gaat zien. Ten slotte valt hier zeker ook het vraagstuk der rassen voor onze voeten. B.v. : ieder die Zuid-Afrika bereisd heeft en wat rondgekeken heeft onder de Kaffers en Hottentotten, kan ons meedelen dat deze mensen zeer bijzondere karakterraseigenschappen hebben. Zoals b.v. een kaffer anders riekt dan een blanke, zo is hij ook wat zijn werkcapaciteit, zijn energie, zijn élan betreft, beneden de maat van de normale blanke hordemens. Wanneer men de apartheidspolitiek b.v. aanvalt, dan kan het niet anders of men moet de vraag naar rasvermenging onder de ogen zien, toelaten, goedkeuren en zal de kwaliteit van de mens daarbij winnen of verliezen? Maar nog meer : wanneer de zwarte bevolking zich enorm vermenigdigt en de blanke uit verantwoordelijkheidsgevoel zich beperkingen oplegt, zal dan niet de zwarte de overhand krijgen en daarmee de hordemens het heft in handen en daarmee de levensstandaard van henzelf ook weer omlaag gaan? Een leerzaam voorbeeld van de t}'pische rasmoeilijkheden, die blijven, zien we in de Republiek I^iberia, waar na 100 jaar nog toestanden heersen, die weinig verschillen van die wij kennen uit de binnenlanden van Afrika lo). Al deze facetten der samenleving en bevolking moeten overdacht worden. Wanneer ik straks over de underdevelopped countries ga spreken, zal het duidelijk worden hoezeer deze bezinning op onze eigen problemen het eerst nodig is. Wanneer ik dan resumeren mag wat ik tot nu toe heb betoogd, dan is dat in de eerste plaats; de wereldbevolking neemt van jaar tot jaar enorm toe; in de tweede plaats : de bodem, waar al deze mensen op leven en moeten leven is door verkeerde of ontbrekende inzichten enorm verminderd, waardoor in de derde plaats een tekort ontstaat aan de nodige bodem per hoofd om een behoorlijke voeding te garan-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen