1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 303

250

RONDBLIK

aan de verleiding van de massa. De predikant heeft in zijn uitspraak geappelleerd aan een sentiment, dat nog bij het publiek leeft, maar in de werkelijkheid geen redelijke basis meer vindt. Het is een erfenis uit de tijd van het opkomend socialisme, toen de arbeider nog vocht voor een menswaardig bestaan. Het ziekenfonds, voor een belangrijk gedeelte uit caritas tegenover de ,,on- en minvermogenden" geboren, herinnert hem nog aan dit naargeestig verleden. Maar nu het fonds ziekteverzekering is geworden en de verzekerden gemakkelijk en snel specialistisch worden bekeken, geröntgend zonder op kosten te zien, ter observatie opgenomen en ev^ 'tueel ",-:opereerd zonder financiële consequenties voor henzelf, nu medische noodzaak, en niet meer pecuniaire bezwaren, richtend motief geworden is, is het geen tijd meer smalend over de ziekenfondsbehandeling te spreken. Natuurlijk weet ik, dat vele doktoren dagelijks lijden onder de administratieve rompslomp, die het ziekenfonds met zich meebrengt; onder gebrek aan arbeidsruimte en -tijd; onder de grote toevloed van patiënten waaraan dagelijks het hoofd moet worden geboden, steeds maar weer trachtend de meer aandacht eisende gevallen af te scheiden van de „minder belangrijke", in de zekerheid verkerend in deze keus mis te kunnen slaan. Maar dit probleem van de menigte — niet van de massa — is er ook vroeger geweest. Ook Christus — in Zijn dagen — ontkwam daar niet aan. Ook in de evangeliën staat geschreven van zieken, die tot Hem wilden komen en verhinderd werden,,vanwege de schare". Nu eens was het te danken aan de vindingrijkheid der omgeving, dat de patiënt vlak voor de voeten van de Heiland kon worden neergelegd (Marcus 2 : 4, Lucas 5 : 1 9 ) , dan weer was het Christus' parapsychologisch gevoel, dat Hem om deed draaien naar degene, die Hem nodig had (Marcus 5 ; 30—34, Lucas 8 : 42— 46). Moge ook in dit opzicht een deel van Zijn Geest op ons artsen neerdalen en mogen wij bidden om het charisma, mensen te ontdekken, die ons nodig hebben en dreigen in de menigte verborgen te blijven. De spil, waar de problematiek van de verhouding arts—patiënt om draait, is: hoe kan ik in deze tijd, ondanks de veelheid der patiënten en de veelheid der klachten, mijn eerste taak van wel gedoseerde persoonlijke zorg en aandacht (want overdaad schaadt ook hier) het beste vervullen? ,,We live in a period in which, as Galdston says, ,,we have converted mortality into morbidity" " (Acherknecht E. H. —A short history of medicine — Foreword). In dit licht moeten wij de grote toevloed der mensen en de veelheid der klachten bezien. In tegenstelling tot vroeger is ieder mens welhaast patiënt. Men hoort van de medische mogelijkheden en men wenst een optimum aan gezondheid te bezitten. Men moet lichamelijk en geestelijk in de beste conditie zijn, om op volle toeren mede te draaien in dit maatschappelijk bestel. Vandaar de overvolle spreekuren en de overvulde dagtaak van de arts. Tenslotte — de verhouding arts—predikant werd vóór 1940 zo belanglang geacht, dat een tijdschrift „Predikant en dokter" werd opgericht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen