1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 97

DE MENS IN HET ZIEKENHUIS

77

minder gunstig geworden. Ook het ziekzijn is tegenwoordig anders geworden dan vroeger. Wij allen hebben toch wel ervaren, dat ziekte niet steeds een negatieve zaak behoeft te zijn voor de ontwikkeling van de persoonlijkheid; een ernstig ziekbed kan een sterk geestelijk rijpingseffect hebben. De gezonde mens in onze tijd wordt door het tempo van de hedendaagse cultuur opgezweept en bijna vermalen, een thema dat men van alle kanten heeft bezongen. De tegenwoordige zieke krijgt naar mijn mening nauwelijks meer de rust, die hem even uit de drukte en het gejakker van de tijd trekt; ziekzijn is niet meer de halte die het vroeger kon zijn; een pneumonie wordt in enkele dagen bezworen, een maagresectie mag slechts enkele weken kosten en na een mamma-amputatie, een hysterectomie etc, operaties waarbij niet slechts een aantal cellen worden verwijderd, maar een diep ingrijpende wond in de menselijke structuur wordt teweeggebracht, moeten de patiënten in enkele weken weer zijn „hersteld". Dat van werkelijke integratie bij dergelijke ziekteprocessen niet veel sprake kan zijn, lijkt mij wel aannemelijk. Door het grote beddentekort en de toeneming van de geneeskundige mogelijkheden in het ziekenhuis, is de opnemings-indicatie in de loop van de jaren merkwaardigerwijze totaal veranderd. Terwijl vroeger eigenlijk uitsluitend sociale indicaties golden, worden deze tegenwoordig nauwelijks meer geaccepteerd. Sinds de laatste oorlog ziet men in alle ziekenhuizen bovendien nog een belangrijke verschuiving op geestelijk terrein. Het liefdadigheidskarakter van de confessionele ziekenhuizen is door de sociale verzekeringsgedachte verdrongen. De zusters in het ziekenhuis komen nu meer om een vak te leren, dan om een wereldontvliedende, ideahstische taak te vervullen. Ik zou deze verandering niet eens willen betreuren, omdat in de vroegere toestanden vaak ook veel onwaarachtigs stak. De tegenwoordige maatschappelijke finantiële verhoudingen laten philantropie nauwelijks meer toe. Het is immers in wezen de staat, die de top van het inkomen neemt en dit aan instellingen als ziekenhuizen en dergelijke als subsidie geeft. Een enkele instelling mag nog eens incidenteel een groot bedrag bij elkaar trommelen; philantropische verhoudingen als in de vorige eeuw komen nooit meer terug. De problemen, die ik hier aanroer, zijn reeds herhaaldelijk gesignaleerd en van vele kanten heeft men geneesmiddelen hiertegen aangeraden. Dat begint al met de bouw van het ziekenhuis, welke tegenwoordig niet meer zo stijf en straf moet zijn als vroeger; kleur en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen