1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 36

24

vraag, of inderdaad deze hèr-uitgave nu nog verantwoord is. En dan moet gezegd, dat hier een man aan het woord is met een grote visie. Opgevoed in het natuurwetenschappelijke denken, levend in een tijd van materialisme, tracht hij met breed gebaar en overtuigend woord de psychische zijde van den mens de plaats te geven, die ze destijds ontbeerde. Met de kracht van een grote en rijke geest worstelt hij om de eenheid van ziel en lichaam te verbeelden en door te denken. Hij had, voor zijn conceptie nog slechts de beschikking over voorstellingen en begrippen, ontleend aan de lichamelijkheid en het gebonden zijn aan het lichaam. Inderdaad, het boek heeft, of had, de ,,propaedeutische waarde voor een fundamentele hervorming van de algemene opvatting" (Jung), en is een preludium op de overwinning der ziel. Zo moet het historisch worden gezien. Ondanks onaanvaardbare opvattingen en foutieve meningen boeit het door breedheid van zicht en een stoutheid van fantasie, die met een rijke woordenschat en groot beeldend vermogen, ons bepaalt bij de geheimzinnigheden van het leven der ziel: slaap en droom, onderbewustzijn en geheugen, ikbesef en drift. Het boek is goed vertaald door R. de Jong-Belinfante. Typografisch valt een schaarste aan alineëring op, die vermoeiend werkt, omdat ze den lezer geen rust gunt. G. A. L. Arthur Jores : „Der Mensch und seine Krankheit". 173 blz. Klett, Stuttgart 1956; prijs DM 12.80 (Leinen). Jores is internist aan de universiteit te Hamburg. In 1950 was hij rector en hield hij een geruchtmakende rectorale rede: „Vom Sinn der Krankheit", waarin hij ook de vragen van schuld en loutering

BOEKBESPREKING in betrekking tot ziekte behandelde. Sindsdien is hij sterk op den voorgrond getreden, mede door zijn bemoeiingen met de psychosomatische geneeskunde, waarvoor hij buiten Hamburg een speciaal sanatorium heeft opgericht. Zijn opvattingen, geënt op de rooms-katholieke levensovertuiging, moeten zeker onze belangstelling hebben. Hij tracht aan te tonen, dat er specifiek menselijke ziekten voorkomen, die men bij het dier mist. In dit opzicht is het genetisch aspect voor hem zeer belangrijk : in diepte-psychologischen zin zoekt hij de oorsprong in frustraties in de vroege jeugd (o.a. blz. 73). De causale behandeling van de specifiek menselijke ziekten is de psychotherapie (blz. 151), die naast de magische en de pragmatische een eigen behandelingsvorm is. De tragische schuld voor vele ziektetoestanden ligt in een gebrek aan liefde. De anthropologische beschouwingen, die in dit boek ten beste gegeven worden, kunnen ons voor een groot deel toespreken. Zo nu en dan is de schrijver wel te stellig in zijn beweringen. Dat tegenwoordig niemand aan malaria behoeft te sterven, is een vreemde opmerking in een wereld, waarin jaarlijks honderdduizenden, om niet te zeggen millioenen aan malaria bezwijken, en wordt ook verderop in het boek tegengesproken. Evenzo klinkt het ons te gemakkelijk in de oren, dat de mens zijn lot in eigen handen heeft: „er braucht nur sein Wertsystem umzustellen". Alsof dat zo'n kleinigheid is ! Intussen — voor ieder, die zich met anthropologische achtergronden van ziekte en gezondheid bezig houdt, een aanbevelenswaardig geschrift. G. A. LINDEBOOM.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen