1957 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 123

HET PROBLEEM DER BEVOLKINGSVERMEERDERING

99

der bevolking is geweldig. Bijvoorbeeld: in 1830 was de staat Michigan één groot bos. Binnen een eeuw is er slechts 8 % van overgebleven. In Michigan, Wiscona en Minnesota is meer dan 30.000 vierkante mijl land, dat vroeger bebost was, gewoon verlaten door de eigenaars, omdat ze het zelfs de moeite van belastingbetaling niet waard vonden; met het verdwijnen van bos zijn de farms vervallen. In 1890 woonden in de kleine steden Are Sabt en Oscoda 8346 inwoners. In 1920 slechts 940. In 37 provincies van Michigan wonen vandaag aan de dag minder mensen dan in 1880. Ditzelfde gebeuren herhaalt zich nu in andere staten, b.v. Louisiana. Met de nieuwste werktuigen maakt men ieder jaar millioenen kubieke meters houtzaagsel, met als gevolg ontbossing, die niet bij te houden is door nieuwe aanplant. Niet onbelangrijk is daarnaast de hoeveelheid hout die verloren gaat door brand. De U.S.A. b.v. verliezen door bosbrand rond 20 millioen acres ieder jaar. Alles te samen staat tegenover het verlies door brand, ziekte en omhakken, een onvoldoende nieuwe aanplant, zodat U.S.A. voor hun papierindustrie reeds aanvulling moeten zoeken in Canada. Het is niet gerine; wat er voor krantenpapier nodig is. Voor ieder New Yorker zondagsblad is 20 acres nodig. Zondag 4 juni 1950 verscheen ter gelegenheid van de viering van het 100-jarig bestaan van de stad Kansas een jubileumnummer van de Kansas City Star. Het bevatte 252 pagina's, het woog 3% engelse ponden en voor de hele oplaag werd 773 ton aan krantenpapier verbruikt ! 5). Zoals gezegd, men zoekt in Canada aanvulling, maar Brady zegt in zijn boek: „At the present time the forest is exploited like a m i n e . . . . " , zodat ook daar het evenwicht dreigt verstoord te raken 6). Toename der bevolking leidt in vele gevallen tot verarming van de natuur en zeer vaak tot vernietiging, zoals in het bovenstaande werd beschreven ten aanzien van de bossen. Een verarming van de bodem leidt tot verarming der bevolking, verarming der bevolking tot slechte voedingstoestand, tot grotere sterfte, niet tot minder geboorten. Dit is een lijn die we in de historie van Europa kunnen volgen, maar ook Azië (China en India), Noord- en Zuid-Amerika, vertonen dezelfde tendenzen 8) n ) . De bodem-erosie is bij bevolkingstoename het grootste gevaar. Michael Roberts schrijft in zijn „The Estate of man" : „The problem is acute in the mountainous highlands of Bolivia, Ecuador and Peru, where the Indian peasant, driven out of the lowlands, has been forced

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen