1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 238

196

-S

K. P. C. A. GRAMBERG

voelde in zijn isolement door zijn fanatiek geloof in de roeping, die God het had gegeven, kon het niet dulden als er van de wet afvalligen waren. Zij waren de onreinen, waarmee men geen omgang mocht hebben, die eerst weer gereinigd moesten worden, voordat zij in de volksgemeenschap weer konden worden opgenomen. Toen echter de Joden verspreid in Kana'an woonden temidden van allerlei andere onreine volken, begonnen de geboden, die voor het geheel in zich zelf afgesloten nomadisch levende herdersvolk, dat zij oorspronkelijk waren, van volle toepassing waren geweest, te verbleken. Terwijl het oorspronkelijk zonder koning of vorst geleefd had, maar alleen geleid werd door een hogepriester, die zijn wetten en verordeningen rechtstreeks van God ontving, kreeg het behoefte aan een koning en andere wereldse, menselijke instellingen. Het besef, dat een overtreding tegen de wet een overtreding tegen God was, ging verloren en zo veranderde de zara'ath van een kultisch begrip in een anatomisch begrip, omdat er natuurlijk altijd witte uitslagen bleven optreden. Nieuwe uitleggingen werden aan de oude wetten gegeven en toen omstreeks het jaar 200 vóór Christus enige Alexandrijnse Joodse Rabbi's de definitieve tekst van de Griekse vertaling der Thora vaststelden, moesten ze zoeken naar een goed Grieks woord, dat het best het begrip van de zara'ath kon weergeven. Zij meenden dat gevonden te hebben in het neutrale woord lepra. Lepra betekende in die tijden geenszins de ziekte van Hansen zoals wij die nu kennen, maar het was in de zin van Hippocrates een schubbende aandoening, die vooral in de lente heerste, die erg jeukte, die zeer geneesbaar was, meer een misvorming dan een ziekte en die soms ook de blaas kon aantasten. Dit heeft dus niets gemeen met onze lepra. Het zou mij te ver voeren, geheel uitvoerig te zijn en U uiteen te zetten wat er voor benamingen en begripsverwarringen in die oude tijden heersten. Als zeker mogen wij beschouwen (wij vinden dit bij alle auteurs terug) dat de ziekte van Hansen in die tijden (dus om de tijd van de geboorte van Christus) wel bestaan heeft, maar niet lepra heette, doch elephantiasis Graecorum. De lepra van toen behoorde tot die grote groep van huidaandoeningen, waar ook de scabies, de impetigo, de psoriasis e.a. werden ondergebracht. Men kende de climax: lichenes-knesmos-psora-lepra! Zo had men in de vroege Middeleeuwen : impetigo-serpigo-morphaea-scabies-pustulae-lepra! Hier is dus de lepra een aandoening, die in het oud-Nederlands werd weergegeven met: ruydichheit, schorftheit en cravagie of ook wel de leproosichheyt; echter is het duidelijk, dat dit pas in de laatste plaats zou kunnen slaan op de ziekte van Hansen (n.l. op de L3 vormen met ulcera

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen