1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 152

124

G. J. HOIJTINK

werd toch langzamerhand de scheiding tussen chemie en fysica vereffend, dank zij het werk van een kleine groep van fysici en chemici. Het aantal chemici dat zich op dit terrein beweegt, is de laatste jaren sterk gegroeid, doch het valt te betreuren dat van fysische zijde de belangstelling steeds meer dalend is. Vele fysici trachten zich te verontschuldigen met de opmerking, dat hen de beschrijving van chemische problemen niet aantrekt door de vele benaderingen, die zo'n beschrijving vergt. Zij werken liever aan eenvoudiger modellen. Dit argument is echter niet steekhoudend, wanneer men bedenkt, dat de problemen, waarvoor de kernfysicus zich thans geplaatst ziet, die van de chemicus in gecompliceerdheid verre overtreffen. Een progressieve ontwikkeling van de chemie en de molecuulfysica eist een nauwe samenwerking tussen fysici en chemici. Slechts dan zal men voorkomen dat men opnieuw vervalt in een door specialisatie zo licht gevormd conservatisme. De toepassing van de quantum-mechanische beschrijving in de chemie heeft de starre houding van vele anorganici en organici t.a.v. de moderne ontwikkeling gelogenstraft. De successen, die in de loop van de laatste dertig jaren zijn bereikt, zijn in vele opzichten verrassend. De structuurtheorie van de organische chemie, verrijkt met het moderne fysisch inzicht, bleek eveneens van toepassing op anorganische verbindingen, terwijl op organisch-chemisch gebied men steeds meer verschijnselen ontdekt, die voorheen als typisch anorganisch werden gekwalificeerd. Dank zij deze resultaten begint de progressieve ontwikkeling van de chemie steeds ruimer veld te winnen. Velen zien thans de noodzaak van een fysische beschrijving in en trachten de verkregen inzichten op eigen terrein toe te passen. Helaas gaan ook nog velen op de oude weg voort en menen eigen wegen te kunnen bewandelen om tot hun doel te geraken. Hoe schadelijk is niet de inconsequente toepassing van de moderne fysische beschrijving, zoals die in de toepassing van de zogenaamde resonantietheorie in de organische chemie naar voren komt. Reeds bij andere gelegenheden heb ik aan dit probleem uitvoeriger aandacht geschonken. Dit verwijt treft niet alleen de organicus, doch evenzeer de anorganicus. De bekende Nederlandse anorganicus Van Arkel merkte nog onlangs op dat, wanneer men anorganicus wil worden, men eens en voor al moet ophouden organisch te denken. Het heeft weinig zin in onze tijd nog eens op oude scheidsmuren de nadruk te leggen. Natuurlifk zijn er in de anorganische chemie vele problemen, die sterk verschillen van die in de organische chemie. Met het voortschrijden van het onderzoek

.aA

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen