1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 234

192

K. P. C. A. GRAMBERG

lary 25) nieende de framboesia te herkennen uit de beschrijving in Leviticus. Nu is het wel zeker te achten, dat dit onjuist is, er ontbreekt teveel in het beeld; maar wie veel framboesia gezien heeft, zal het met mij eens zijn, dat er bij de framboesie vrij algemeen (en bij de bevolking ook zeer goed bekend) een, waarschijnlijk secundaire, uitslag bestaat, met grote sterk gedepigmenteerde vlekken, met iets opgeworpen randen, soms geheel vlak, soms ook met kleine speldeknopgrote blaasjes op de randen, een uitslag, dat in zijn aspect treffend kan gelijken op de witte vlek der zara'ath. Alleen de witte haren ontbreken. Het is ook zeker^ dat tot op deze dag nu en dan èn door collegae èn door officiële autoriteiten, patiënten worden opgestuurd naar een lepra-inrichting met de diagnose lepra, die aan misvormingen tengevolge van de framboesia lijden. Vörner heeft gemeend, dat de zara'ath zou zijn een exfoliatieve dermatitis. Verscheidenen (Le Clerck, Calmet, Walker, Dumbar) hebben gemeend, dat onder zara'ath moet begrepen worden een ziekte, die sindsdien verdwenen is, of die alleen onder de Joden van die tijd zou zijn voorgekomen. Een zekere Hensier heeft verondersteld, dat er in vroeger tijden een witte lepra zou zijn voorgekomen, waarvan hij dan nog weer drie ondervormen opstelt, die alle drie in de Leviticusbeschrijving zouden terug te vinden zijn. Jeanselme tekent bij deze geleerde alleen maar aan, dat deze Hensier zelf slechts één geval van lepra in zijn hele loopbaan had gezien. Inderdaad, al deze theorieën komen niet boven veronderstellingen en speculaties uit. Men wil met alle geweld lepra uit de Leviticusbeschrijving herkennen, terwijl men de lepra niet kent. De enige auteur, die werkelijk getracht heeft streng kritisch uit de zara'athbeschrijving een hedendaags bekende huidafwijking te herkennen, is prof. G. Münch 3) geweest uit Kieff, die meent aan te kunnen tonen, dat de zara'ath identiek is met de vitiligo. Zijn betoog, dat in 1893 is uitgekomen als een uitgave van de Dermatologische Studiën onder leiding van Unna, is een boekje van 167 bladzijden en is wel zeer opmerkelijk enerzijds door de zeer uitvoerige, kritische behandeling van het onderwerp, anderzijds door de grote hardnekkigheid waarmee hij alle bezwaren tegen zijn theorie omver redeneert. Voor zover mij bekend, is er nooit een afdoende bestrijding van zijn betoog geleverd. De twee grote moeilijkheden, waarvoor hij bij zijn uiteenzetting geplaatst wordt, zijn de twee karakteristieken van de zara'ath, n.l. het dieper liggen van de vlek en het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen