1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 263

NORM EN NORMALITEIT IN DE PSYCHIATRIE

215

zin een bepaald intelligentiequotient als normaal beschouwd kan worden, dat zeker niet gezien behoeft te worden als een „norm" in geestelijke zin. Ook de sociale psychiatrie heeft in haar ontwikkeling bijgedragen tot de vervaging van ruimte tussen gezondheid en ziekte. Doordat men steeds meer de mogelijkheid kreeg. Westerse beschavingsvormen en gedragsnormen te gaan vergelijken met die welke aangetroffen worden in andere volken en beschavingen, ging men het relatieve zien van deze gedragsvormen. Vanuit sociologisch oogpunt kan immers evenzeer als vanuit dieptepsychologisch oogpunt elke gedragsvorm gewaardeerd worden als een bepaalde evenwichtstoestand, die men met de term „aanpassing" aangeeft. Deze evenwichtstoestand is ontstaan door de invloed van tal van factoren welke op de menselijke gedragingen uitgeoefend worden. Een groot aantal van deze factoren is bekend en waarschijnlijk nog een veel groter aantal van deze factoren, met name van biologische aard, is tot nu toe onbekend. Wat wij kennen is een zeker patroon van gedragingen en dit patroon kan men als min of meer geslaagd beschouwen. Een sociologisch relativisme is ontstaan doordat men heeft leren inzien dat bepaalde normen en opvoedingssystemen zich alleen weten te handhaven doordat in een bepaalde bevolking aan die bepaalde vorm van aanpassing overwegende waarde wordt toegekend. Vanuit dit gezichtspunt is het wel te waarderen dat langzamerhand de ogen er voor open zijn gegaan dat de normen van vele artsen een wat al te burgerlijk cachet vertonen, burgerlijk in die zin, dat deze normen vooral ontstaan zijn door een opvoeding in een bepaalde vorm van de „middle class". Opvattingen, gedragingen en gezichstpunten die in een andere laag van de bevolking opgeld doen, werden door velen toch altijd nog te snel als enigszins afwijkend beschouwd. Van den Berg heeft in zijn „Metabletica" op duidelijke wijze kunnen aantonen dat ook op het gebied van psychologie, hoezeer die ook streeft naar een positieve aanx^ak van de problemen, het gezichtspunt van de historische relativiteit bijzonder verhelderend kan werken. Ook opvattingen omtrent het wezen van de jeugdjaren, de puberteit, de adolescentie, de volwassenheid en dergelijke problemen zijn steeds aan wisselingen onderhevig. Men kan heden ten dage bijvoorbeeld maar met moeite spreken van een normale puberteit etc. Zo kan m,cn voortgaan met een belangrijk aantal factoren op te noemen, die de vervaging van de grenzen in de hand hebben gewerkt. Uit dit alles resulteert de vraag of er een principieel verschil gesteld

i

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen