1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 237

OVER DE MELAATSHEID IN DE BIJBEL

195

terror" te verscheuren. Ook nu zeg ik nog — gesteund door uitspraken van zeer recente datum, die ik u zo juist noemde — dat welke huidziekten er dan ook de oorzaak van waren, zara'ath een cultisch begrip was, want men werd „onrein" verklaard, terwijl allerlei andere, misschien veel ernstiger en afzichtelijker huidziekten, niet onrein waren. Dat Naaman zara'ath had, in Joodse ogen wel te verstaan, zegt m.i. niets tegen deze gedachtengang. De Syriërs gebruikten natuurlijk een ander woord en voor hen was dit syndroom niet onrein (gezien het feit dat hij krijgsoverste was). Dat er wel lepra (van nu) onder gerekend moet worden, heeft de medicus Drogendijk niet aangetoond, want de tekst uit Deuterononium, die Drogendijk in een veel later artikeltje in het Nederlands tijdschrift voor geneeskunde (1953) aanhaalt, heeft — zoals ik zojuist al uiteenzette — geen bewijskracht, omdat daar ook gesproken wordt van de zara'ath „als sneeuw", wat wel b.v. zou kunnen slaan op psoriasis, maar niet op een der vormen van lepra. Prof. Gispen heeft in zijn inaugurale rede 24), die ik reeds vermeldde, ook de mening weersproken dat de zara'athlijders speciaal door God gestraften zouden zijn; maar overtuigende bewijzen geeft hij niet aan. Hij zegt zelf dat de Joden die mening wel hadden; de voorbeelden van Mirjam en Uzzia zijn toch zeer duidelijk. Maar m.i. is het feit van de zeer strenge straf, die er aan verbonden was, toch wel een aanwijzing dat zara'ath iets geheel anders was dan de andere verontreinigingen. Mag ik in het verband van deze strenge straf toch nog eens extra onderstrepen dat het gehele lepravraagstuk, dat het gehele leven van alle lepralijders beheerst wordt door deze ene zaak: ,,zal ik uitgestoten worden of niet, zal ik als een gewone zieke behandeld worden of zal men mij verafschuwen?" Men kan niet te zwaar over deze zaak denken. Het is allesbeheersend voor de lijder en voor de behandelende geneesheer, ook nu in deze tijd; maar dan zal het dat zeker ook — zo niet meer — geweest zijn voor de Israëliet in Oud-testamentische dagen. Ik kan niet nalaten het te zeggen dat volgens onze hedendaagse begrippen de uitstoting een onmenselijke straf was. Maar het paste in het raam van die tijd. De gedachte dat deze uitstoting een oorspronkelijk intuïtief aangevoelde hygiënische maatregel was, is een „Hineininterpretieren" van een moderne gedachte in een oude gewoonte, die wij in haar oude strekking nauwelijks meer kunnen aanvoelen. Het oude herdersvolk der Joden, dat wist te zijn uitverkoren boven andere volken, dat zich sterk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen