1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 276

224

A. L. JANSE DE JONGE

zeggen ze meer of minder geruisloos in het eigen leven op te nemen. Weijel zegt dan ook: „If there is no complaint from the patient or his environment, there is no disease." Even later voegt hij daaraan toe: „The medical profession has to consider neurosis as a disease, not because neurosis is essentially a disease — perhaps it is more precisely a very complicated social problem — but because in medicine one is not able to meet neurosis othervs'ise than as a disease or as a factor playing a role in a disease."

De gecompliceerdheid ook van de differentiële norm en de operationele denkwijze is hierboven nu wel voldoende toegelicht. De vraag doet zich voor of men van uit een meer omvattend gezichtspunt thans nog enkele opmerkingen kan maken die de problematiek verhelderen. Ik meen dat men dan komt op het terrein van de anthropologische geneeskunde. Deze wil immers onder meer trachten de problemen, die in de geneeskunde en met name op het terrein van de psychiatrie aan de orde komen, te zien in verband met en in het licht van een meer algemene levensproblematiek. Ik heb er al op gewezen dat de normaliteit niet in statistische zin moet worden opgevat, maar vóór alles geplaatst moet worden in het kader van de intentionele structuur van het menselijk bestaan. Elke functie, elke levensuiting, elke gedragsvorm van de mens is betrokken op zijn typisch menselijke bestaanswijze. Zo gezien kan dan ook de intentionaliteit beschouwd worden als een anthropologisch probleem. Bij de vraag naar het „voldoen" aan een bepaalde norm heb ik dit reeds aangestipt. Het boek van Müller-Suur „Das psychisch Abnorme" heeft als ondertitel „Untersuchungen zur allgemeinen Psychiatrie". Inderdaad gaat het hier om algemeen psychiatrische vragen. Ik merkte reeds op dat Müller-Suur de term „gedifferentieerde norm" aan de orde heeft gesteld en hij heeft niet alleen deze term gesmeed, maar ook getracht haar op verschillende wijzen te adstrueren. Een van de wijzen waarop hij dit doet is door aan te tonen, dat het differente van dit differentiële normbegrip vooral te maken heeft met de individuele structuur van de patiënt. Het is een bekende notie dat elk mens als individu een eigen typische structuur bezit. Dit geldt niet alleen voor zijn psychische bestaansvorm, maar ook, zoals Oosterhuis opgemerkt heeft, voor biochemische bestaanswijze. De differentiële norm wordt door MüllerSuur niet alleen in verband gebracht met de typische individualiteit,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen