1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 151

CONSERVATISME EN PROGRESSIVITEIT IN DE CHEMIE

123

door de invoering van de quantum-mechanica één basis gevormd voor het gehele gebied van de chemie. Tevens was door de ontwikkeling in de fysica sedert het begin der twintigste eeuw het sinds het begin der negentiende eeuw bestaande verschil in karakter tussen de chemie en fysica vereffend. Men kan zich geen betere omstandigheden denken voor een progressieve ontwikkeling van chemie en fysica dan de zojuist genoemde. Dat niettemin het belang van het moderne fysisch onderzoek slechts langzaam in de verschillende richtingen van de chemie werd erkend, moet voor een belangrijk deel worden toegeschreven aan het isolationisme der verschillende richtingen. Voor de anorganici werd het nieuwe inzicht in de beschrijving der materie een grote teleurstelling. Nog slechts kort hadden zij zich kunnen verheugen over de ontwikkeling van een eigen structuurtheorie, die thans door de moderne inzichten van haar voetstuk werd beroofd of althans haar geldigheid voor het grootste deel der anorganische materie verloor. Velen bleven aan de bestaande theorie vasthouden en trachtten haar te verrijken met enkele door de quantummechanische beschrijving der atomen verkregen inzichten. Het resultaat was de z.g.n. kristalveldtheorie, een theorie gebaseerd op de klassieke elektrostatische beschrijving, die tot heden door sommige anorganici tegenover de quantum-chemische structuurtheorie wordt gesteld. Hoewel voor de organische chemie de ontwikkeling van de fysica een ware triomf werd, was de verwijdering tussen haar en de fysica zo groot geworden, dat ook hier de nieuwe inzichten slechts langzaam veld wonnen. Het gevolg was, dat men zijn toevlucht nam tot een compromis tussen de klassieke structuurtheorie en de quantum-mechanische beschrijving, waarvan de funeste gevolgen dagelijks in de litteratuur zichtbaar zijn. Zoals uit het voorgaande bleek, was de scheiding tussen chemie en fvsica in het begin der negentiende eeuw een noodzakelijkheid. De fysica hield zich bezig met de bestudering van de eigenschappen der lichamen, terwijl de chemie het terrein van de chemische omzettingen bestudeerde, waarvan de oorzaak direct lag verankerd in het gedrag der micromaterie. De bevestiging van de discontinuïteit der materie en de ontwikkeling van een beschrijvingsmethode voor het gehele gebied van de chemie en tenminste een deel van de fysica nam de noodzaak der aanvankelijke scheiding weg. Hoewel om de reeds gegenoemde redenen het merendeel der chemici de oude weg vervolgde,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen