1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 171

NUCLEÏNEZUREN

139

BASE(N) — CH

I CH2 BASE(N)—CH

HC-

I

I CHo BASE(N)

—CH

1 CHo

I I

HC O -P —

1

HC

HC —

I O — O—P

HC —

O

O

HC-

O — O—

0

II P--

i OH

— O — P — O.CH7

I OH

O.CH2

I OH

O.CH,

I OH

DESOXYRIBONUCLEÏNEZUUR

Fig. 4

nucleïnezuur. Twee problemen doen zich nog voor en wel in de eerste plaats de volgorde van de verschillende basen in de polynucleotide keten en vervolgens de hoeveelheid van iedere base. Een antwoord op de eerste vraag is nog niet te geven, omdat de methoden, die hier een oplossing moeten brengen, nog in ontwikkeling zijn. Veel is al wel bekend over de totale hoeveelheid base in de verschillende vormen van nucleinezuren aanwezig en wat dit aangaat zijn vooral de desoxyribonucleïnezuren onderzocht. In tegenstelling met de ribonucleïnezuren laten deze laatsten zich als natriumzout gemakkelijk tot draden trekken, waardoor ze toegankelijk worden voor een röntgenanalyse, zodat aan deze laatste groep de meeste aandacht is besteed. Een analyse van de totale hoeveelheid base in de desoxyribonucle'inezuren heeft tot enkele zeer belangrijke conclusies geleid. a. Twee hoofdtypen van DNA zijn te onderscheiden: het AT-type, waarin de hoeveelheid adenine-thymine de hoeveelheid guaninecytosine ver overtreft en het GC-type, dat hoofdzakelijk bij microorganismen voorkomt en waarbij de rollen juist zijn omgekeerd. b. De som van de purinenucleotiden is gelijk aan de som van de pyrimidinenucleotiden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen