1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 196

DISCUSSIE

160

DISCUSSIE na de voordracht van prof. dr. H. K. Oosterhuis „Nucleïnezuren, structuren op de grens van leven en dood", gehouden voor de Christelijke Vereniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland op 17 mei 1958 te Amsterdam en afgedrukt in dit tijdschrift op blz. 133 e.v. De heer Verhoef vraagt Mag ik even nadere uitleg verzoeken omtrent de werkwijze van het aangrijpen door een virus van een bacterie, waarbij de moleculen zich naar Uw uitdiukkmg „vermenigvuldigen'"' Is deze zegswijze m aansluiting aan het begrip ,,leven", of blijft dit alles nog zuiver chemisch' Antwoord spreker Mogelijk moeten we het dus zo zien, dat het virusdeeltje zich tegen de bacterie plakt, evenals een magnetische kleefmijn tegen de wand van een stalen schip Hieivoor moet m de allereerste plaats het eiwitdeel van het virus aansprakelijk worden gesteld, omdat eiwitten een uitgesproken oppeivlakte specificiteit vertonen Daarna dringt het nuclemezuur de bacter'ecel binnen en gaat zich zelf daar roproduceien ten koste van de inhoud van de bacterie Het is mogelijk dit alles nog zuiver chemisch te zien, hoewel ik de uitdrukking „vermenigvuldigen" opzettelijk heb gebruikt om aan te tonen, dat het geheel zich gedraagt als een systeem, dat we als levend zouden kunnen kenschetsen De heer Woltjer vraagt, in aansluiting bij de vorige vraag, of ,,trapleuning" A inderdaad, na zijn partner B losgelaten te hebben, een nieuwe partner opbouwt en zich daarna aan B' bindt zoals B' eerst aan A Antwoord spreker Inderdaad moet een overlangs sphjten van het nuclemezuurmolecule worden aangenomen, waarvan de oorzaak en de omstandigheden nog onbekend zijn De wenteltrap van fig 5 (blz 140) heeft zich dan als het ware gesplitst m twee leuningen A en B — A bouwt dan een nieuwe partner B' op, die volkomen identiek is met B en B vormt A', volkomen identiek met A Op deze wijze zijn dus twee identieke nuclemezuurmoleculen ontstaan en dit kan zo steeds doorgaan De heer Sterk van de Weg vraagt Is er dus geen „dode" stof m e e r ' Antwoord spreker Een antwoord op deze vraag is met te geven en ik heb dan ook getracht aan te tonen, dat het Leven ons verstand volkomen te boven gaat Hoogstens zijn we m staat het levende te omschrijven, door uit te gaan van ervaringen aan ons zelf opgedaan en door deze naar buiten te projecteren, voor het Leven zelf bezitten we geen enkel objectief criterium Hierdoor zijn we met m staat levende en dode stof van elkaar te onderscheiden. De heer Groen vraagt Voor het zich vermenigvuldigen van deze bouwsels is blijkbaar nodig dat de ene „partner" de andere loslaat en vervolgens zich a h w een nieuwe soortgelijke „componeert" om zich daaraan te hechten Deze opeenvolging van tegenstrijdig lijkende gebeuitenissen doet onwaarschijnlijk aan Zijn bepaalde milieufactoren bepalend daarvoor?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen