1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 126

102

K. H. VOOUS

successful than has been claimed". Dat er thans een middel (antrycide) is gevonden om ingevoerde paarden en vee door inspuiting voor verscheidene jaren tegen de nagana te immuniseren, is een verheugende omstandigheid, doch intussen zijn honderdduizenden stuks wild gedood en hun voortgaande verdwijning zal ongetwijfeld door de tropische landbouwspecialisten worden bevorderd. In het verband, waarin dit voorbeeld werd geplaatst, is de vraag gerechtvaardigd, of hier het beheer van de natuur er niet naast is geweest: wie durft beweren, dat beheer gelijk staat aan vernietiging van datgene wat last veroorzaakt („the eradication of fauna is a proved method for getting rid of morsitans")? Zijn er niet ook bestuurders van volken geweest, die ten aanzien van het bestuur over mensen hetzelfde principe huldigden? Hoe staat het met hun verantwoordelijkheid? In de ogen van de tropische landbouwdeskundigen en entomologen is er nauwelijks kans op redding van de Afrikaanse grote zoogdieren, noch van de vegetaties van hun natuurlijke woongebieden. Slechts in reservaten zijn zij houdbaar. Doch zie hier hoe: „the constructive task of maintaining game animals in reserves and segregating them adequately from cattle and from agriculture.... is essentially, similar to that of managing a cattle ranch". Op deze wijze zijn wij nog weer een werkelijke stap dichter bij het droombeeld van Franz Werfel, waarbij onze nakomelingen de wonderen der grote zoogdieren slechts als curiosa uit vervlogen tijden, toen deze dieren nog los over de aardbodem rondliepen, zullen kennen. Waarom hebben dan een handje vol „liefhebbers" alarm geslagen over het behoud van deze oude toestand? Waarom moet er bijzondere zorg en geld aan de bescherming, de bewaring, van de natuur worden besteed? Voor hen, die met alle comfort voor hun lichamelijk bestaan in een wereldsteppe willen leven; voor hen, die hun ogen gesloten houden voor de economische en hydrologische gevolgen van natuurverwoesting; voor hen, die voor het beheer van de natuur geen verantwoordelijkheid aanvaarden, is de beantwoording van deze vraag ijdel. Voor het voortschrijdende materialisme van de op ontrustbarende wijze in getal toenemende menselijke wereldbevolking is deze vraag ook waardeloos. Wanneer men evenwel onder de indruk is gekomen van de vele menselijke misgrepen in het beheer van de natuur en zich rekenschap heeft gegeven van de vele motieven, die tot natuurbehoud leiden, wordt het leven in deze ook in dit opzicht door de mens geschonden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen