1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 264

216

A. L. JANSE DE JONGE

mag worden tussen gezondheid en ziekte en in ruimer verband genomen tussen normaal en abnormaal. Deze vraag kan men niet zonder meer éénduidig beantwoorden. Veel hangt er bij het antwoord af van de kwestie of men overwegende waarde hecht aan de norm als geestelijk ideale gestalte, in welke vorm deze zich dan ook voordoet, dan wel aan de normaliteit in meer positivistische zin. Rümke heeft bijvoorbeeld duidelijk uitgesproken dat naar zijn visie, — een visie die sterk anthropologisch is gekleurd — er altijd een principieel verschil zal moeten gezien worden tussen gezondheid en ziekte, een verschil dat hij op meerdere wijzen heeft getracht te omschrijven. Voor wat betreft het vraagstuk van de verhouding van psychische gezondheid en ziekte ziet hij als principieel verschil een aantal factoren naar voren komen die betrekking hebben op de intensiteit, de duur en de wijze van verwerken van psychische verschijnselen en ervaringen. Ik kom op deze opvatitng nog nader terug. Hier zij al reeds een enkele opmerking van hem geciteerd naar aanleiding van een omschrijving van geestelijke gezondheid, welke door Soddy werd gegeven. Rümke merkt dan op: „Gezondheid is „the ability to live harmoniously in changing environment". Deze omschrijving is ontleend aan een andere uitspraak van de commissie van deskundigen van de WH.O.: „Healthy development of the child is of basic importance; the ability to live harmoniously in changing environment is essential to such development". Deze omschrijving is zeker niet te verwerpen, een kenmerk van het gezonde psychische leven is hier gegeven, doch niet komt er in uit, dat het soms een teken van geestelijke gezondheid kan zijn niet in harmonie te leven met een veranderde omgeving." Laten wij de principiële problematiek voorlopig nog ter zijde, dan kan nu in het kort nog aangegeven worden op welke wijze men het begrip gezondheid en normaliteit in de psychiatrie tracht te benaderen en te omschrijven. Ongetwijfeld is het zó, dat het woord „normaal" een aantal denotaties en connotaties heeft. Redlich noemt enkele benaderingswijzen op waarvan de voornaamste zijn: de statistische, de klinische, de normatieve en de operationele wijze van benadering. Deze verschillende vormen komt men ook bij andere schrijvers tegen (o.a. Jaspers en Müller-Suur). 1) Over de statistische methode hier slechts een enkel woord. De psychiaters zijn slechts langzamerhand er toe overgegaan de statistische onderzoekmethode op hun gebied toe te passen. Andere onderzoekers, die zich op maatschappelijk terrein bewegen, zoals sociologen en sociale psychologen, zijn hen hierin voorgegaan. De psychiater die zich

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen