1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 125

WAAROM NATUURBESCHERMING?

101

Vóór dit laatste stadium was bereikt, was de probleemstelling aldus. Teneinde de economische ontwikkeling in tropisch Afrika te bevorderen, dient d e veeteelt te worden uitgebreid en dus d e bloedparasieten te worden uitgeroeid. Dit kan op twee manieren gebeuren: d e tsetse-vliegen kunnen worden uitgeroeid, of wel het reservoir, waaruit deze vliegen d e bloedparasieten putten, kan worden vernietigd. D e tsetse-vliegen kunnen worden bestreden: op directe en op indirecte wijze. Volgens d e indirecte methode door d e vernietiging van het natiuirlijke milieu waarin de vliegen leven i): „bush clearing is not only an effective anti-tsetse-measure b u t it also may b e essential if the land is to b e m a d e the fullest use of in any system of mixed farming". Aanbevolen wordt voorts 2): „discriminative clearing of the bush, controlled burning of bush and large scale application of insecticides". Gaan wij in deze richting al niet naar Werfels toekomstbeeld? Uitputting van het reservoir van bloedparasieten staat gelijk met uitroeiing van de wilde grote zoogdieren van tropisch Afrika, die wèl d e parasieten bezitten, doch daarvan geen fatale gevolgen ondervinden. Inderdaad heeft men ook deze poging aangewend: sedert 1940 is men via het departement van landbouw van Zuid-Rhodesië bezig alle grote zoogdieren in dit gebied stelselmatig uit te roeien Aldus werden voor dit doel door officiële jagers bijvoorbeeld in 1946 3) alleen reeds 24.351 stuks wild gedood en in 1949 *) ongeveer een gelijk aantal, 24.871, van in totaal 31 soorten. Het totale aantal in ZuidRhodesië gedode dieren ligt uiteraard aanmerkelijk hoger. Het meest getroffen waren in beide jaren de duikerantilopen (6.282 en 6.749) en d e koedoes (3.289 en 3.953); in de periode 1948—1951 w e r d e n van deze soorten respectievelijk 27.558 en 16.790 officieel gedood. Ook in andere delen van Afrika, van Zoeloeland in Natal in het Zuiden tot Tanganyika in het Noorden is Afikas wonderbaarlijke zoogdierfauna door de mens weggevaagd. Inderdaad kan Prof. Patrick A. Burton 5) vaststellen, dat „the destruction of game, as a measure of control of G. morsitans and of trypanosomiasis, has a solid scientific basis"; doch hij voegt een bladzijde verder er aan toe: „it should, however, b e a d d e d that there are some residents who maintain that the policy of game destruction is not morally justifiable, and also that it is less

^) P. A. Burton, „The natural history of tsetse flies". London School of Hygiene and Tropical Medecine Memoir, 10, 1955, p. 554. ^) ibidem, p. 540. ^) Rhodesia Agricult. Journ., 44, 1947, p. 522. •*) Mededeling Ir. F. J. Appelman. •'"') „The natural history of tsetse flies", 1955, 536.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen