1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 240

198

K. P. C. A. GRAMBERG

grenzeloze verwarring, waarbij het woord lepra gebruikt werd voor allerlei huidziekten, soms ook voor de ziekte, die men in die tijd weer opnieuw beter begon te kennen: de elephantiasis Graecorum. Onder deze naam zagen wij de ziekte van Hansen uit het grijs verleden te voorschijn komen, het eerst herkenbaar omtrent de 2de eeuw na Christus, vermengd met allerlei andere misvormende ziekten, met namen als lepra, leprosigheid en andere „siekten der laserijen". Daarna zien wij van dit verzamelbegrip in de loop der eeuwen zich weer allerlei ziekten afscheiden. De syphilis valt af. Allerlei huidziekten worden onderkend. De koornbrand en scorbut verminderen in belangrijkheid en worden als aparte ziektebeelden herkend. De lepra alphos wordt als psoriasis afescheiden. Dan — in de veertiger jaren (1847) komen Danielsen en Boeck met hun klassieke beschrijving van de spedalsked, door hen nog oorspronkelijk genoemd elephantiasis graecorum of lepra. Om de zeventiger jaren ontdekt Hansen de naar hem genoemde bacil. Het beeld van de morbus Hansen wordt steeds duidelijker. Men kende toen al twee hoofdvormen: de tubereuze en de neutrale vorm. Omtrent het jaar 1925 valt tenslotte de endangitis obliterans af. De naam elephantiasis Graecorum — als zijnde te eenzijdig — wordt losgelaten; steeds meer komt de naam lepra in gebruik (met in het Nederlands het woord melaats) als uitsluitende omschrijving van de morbus Hansen. En met deze namen is overgegaan de uit de zeer oude tijden stammende angst voor de door God geslagene. Niet alleen de angst, maar de afschuw. De lijder aan de ziekte van Hansen is geworden de „uzsetzige", der Aussatzige. Aan het eind van mijn betoog gekomen zou ik gaarne willen terug keren tot dat wat ik in het begin gezegd heb. Ik heb deze uiteenzetting niet geschreven, noch heb ik andere boeken nageplozen, uitsluitend om het genoegen van het studeren. Het was de nood van de lepralijder, zijn vereenzaming, zijn „Verelendung", zijn tot-zelfmoord-drijvende wanhoop, waarmee ik gedurende mijn werk in Indonesia dag in dag uit, jaar in jaar uit, te maken had, die mij gedreven hebben tot deze studie De Amerikaanse arts Lendrum heeft het zo treffend gezegd, dat immers voor meer dan vijf miljoen mensenkinderen het woord van de Prediker, dat een goede naam meer waard is dan kostbare olie, van een directe verschrikkelijke waarheid is. Het ging er dus om om deze lijder zijn juiste naam weer terug te geven. En daarvoor waren twee redenen aanwezig. Ten eerste

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen