1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 119

WAAROM NATUURBESCHERMING?

95

schermingp" is dan ook door de gezamenUjke ministeries van Onderwijs,, Kunsten en Wetenschappen en van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening enkele jaren geleden op eenvoudige, doch zeer suggestieve wijze samengevat in het geschriftje „Wilt U ook volgend jaar nog met vacantie?" De gedachte van natuurbescherming ten behoeve van de natuur zelf tenslotte, heeft ook zijn aanhangers. Aan deze gedachte zou ik aan het slot nog enige aandacht willen wijden. Op welke wijze kan de natuur beschermd worden? Wanneer de uitspraak „L'Homme contre la Nature" als juist wordt aanvaard, is de natuur alleen te redden op plaatsen, waar de mens afwezig is. Op grond van deze overtuiging zien vele natuurbeschermers in de stichting en instandhouding van zgn. „strikte natuurreservaten" de ideale wijze van natuurbewaring. In zulke reservaten dient de invloed van de mens achterwege te blijven: de mens behoort hier niet thuis. Strikte natuurreservaten zijn in de practijk nauwelijks bestaanbaar, hoe uitgestrekt zij ook zijn; nog afgezien van de vraag of de mens ook een plaats in de natuur toekomst. Niettemin bestaat ten aanzien van de vraag of natuiurbeseherming uitsluitend door middel van reservaten kan worden bereikt, nauwelijks verschil van mening. In de overbevolkte wereld kan de natuur, in welke vorm dan ook, alleen in de vorm van een reservaat, een apart gezet stuk grond, zo ongeschonden mogelijk worden bewaard. De natuurbeschermers hebben een ingewikkelde indeling gemaakt van de categorieën van natuurreservaten. Zij zijn daarbij, zeer terecht, uitgegaan van de gedachte dat, tussen een strikt natuurreservaat en een cultuurlandschap alle denkbare gradaties bestaan: een strikt natuurreservaat, of ook „ongerepte natuur" in strikte zin, komen nergens ter wereld (meer) voor; een op fatale wijze beheerd en daardoor totaal geërodeerd cultuurlandschap is daarentegen het wel bestaanbare en voorkomende andere uiterste. Prof. Bourdelle onderscheidt in een vrijwel algemeen aanvaard systeem van indeling 3 typen van algemene natuurreservaten en 9 typen van natuurreservaten met een beperkt doel. Internationale samenwerking bij de totstandkoming en het beheer van reservaten en bij de natuurbeschermingswetgeving, alsmede de uitvoering van wetenschappelijk onderzoek ten behoeve van regulering en daaraan verbonden wetgeving voor bebossing, c.q. her-bebossing, landschapsverzorging en jacht- en vis-regulatie, zijn de methoden, die voor een daadwerkelijke natuurbescherming in aanmerking komen. M. C. Bloemers i) heeft 1) Elsevier, Amsterdam, 1956, p. 55—61.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen