1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 241

OVER DE MELAATSHEID IN DE BIJBEL

199

natuurlijk het feit dat ieder mens op aarde recht heeft op een menswaardige behandeling, ook al verkeert hij in welke omstandigheid ook. Maar daarnaast gold voor mij als behandelend arts een bijna even zwaar argument: dat wij niet in staat waren — juist door deze angstpsychose om de lijder heen — hem een optimale behandeling te geven. Wij waren meestal maar in staat hem een kleine fractie van het noodzakelijkste te geven. Toen nu opééns het mij duidelijk werd, dat geheel die afschuw voor de melaatsheid gegrond was op een begripsverwarring, dat zara'ath in Oudtestamentische zin, dat lepra in de zin van Hippocrates en dat de melaatsheid (de Lazarusziekte van de Middeleeuwen) in wezen niets gemeen hadden met de morbus Hansen, een ziekte, die in de minderheid der gevallen ernstig verlopen kan, en slechts zeer weinig besmettelijk is, toen heb ik begrepen, dat het de plicht van ieder medicus is, die met deze zieken in aanraking komen, te trachten aan deze zieken hun juiste naam te geven. Want deze ziekte, die uitermate chronisch is, zeker tien jaar, maar soms dertig tot veertig jaren duurt, eist een gevarieerde en geduldige behandeling, die in vrijheid moet worden gegeven, niet onderbroken door onderduiken of vluchten van de patiënt naar andere streken, die niet onmogelijk gemaakt wordt door de angst der zieke dat zijn ziekte herkend zal worden. Het is gelukkig wel zo ver dat de meeste der vooraanstaande leprologen in de wereld erkennen dat de isolatie der zieken in verleden en heden volkomen gefaald heeft om deze ziekte te doen verdwijnen (ja we kunnen aannemen dat door deze pogingen de ziekte zich juist hardnekkig gehandhaafd heeft), zodat in de meeste landen de verplichte isolatie voor alle patiënten is afgeschaft. Maar naar mijn overtuiging wordt er nog veel te veel gesproken over de besmettelijkheid van de lepra. Wij weten de besmettingsweg niet, en de besmettingskansen voor verreweg de meeste mensen zijn uiterst gering. Pas dan wanneer voor de lijders zelf vast staat, dat hun niets gedaan zal worden, dat zij hun baan niet zullen verliezen, dat hun familie niet tot de bedelstaf vervallen zal, dan pas zal de klinicus alle begingevallen onder ogen en onder behandeling krijgen en pas dan zal van een rationele behandeling en bestrijding kunnen gesproken worden. Temeer geldt dit alles nu wij de beschikking hebben over een middel, dat wel nog niet zo heel voortreffelijk is, maar toch een grote stap vooruit is vergeleken met de vroeger gebruikte chaulmograolie, die vrijwel waardeloos was.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen