1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 48

36

J. OVERDUIN

bevrijding en rust geven het herstel en de activering van tweeërlei gemeenschap, waarop het sterven op een ander niveau wordt ervaren. Allereerst (niet belangrijkste) de afstand tussen het sterven van de patient en de pastor, de christen-arts, de gezinsleden, verkleinen in het licht der eeuwigheid. Er komt iets van een samenreizen naar het hemels Vaderhuis. De één mag alleen wat eerder binnen dan de ander. Maar, wat betekent in dit licht tien, honderd, duizend jaren? Vervolgens,de gemeenschap met Christus, waardoor de dood van karakter (religieus gesproken) veranderd is. Waar de vragen van toepassing beginnen, zwijgt de „Amerikaanse" methode. Daarom te weinig distinctief en te globaliserend. e. Wij moeten het ontzaggelijk gebeuren van het sterven niet onderschatten. Het is niet een desintegratie van één der levenssectoren, maar een totale desintegratie. Het moeilijkste staan de zaken bij mensen met een sterke ,,Lebensbejahung", gepaard met een angst om zelfs de mogelijkheid van het sterven te noemen. Een dubbele angst, n.l. voor zich zelf en voor hun geliefden. Elke bezoeker wordt reeds de pas afgesneden in de richting van de dood iets te zeggen, doordat hij door de patiënt, die zienderogen achteruitholt, verwelkomd wordt met een opgewekt „Ik voel me veel beter; vind je ook niet dat ik er beter uitzie?; als het mooie weer maar komt, dan gaan we met vacantie". Gelukkig zijn deze gevallen uitzondering. Hoe hier doorheen te breken? Ik begin langs een omweg. Ik geloof, dat wij in zulke ernstige situaties schokken moeten vermijden, indien wij langs een omweg toch trouw kunnen zijn aan onze opdracht. Ik kan niet zeggen, hoe ik in deze gevallen altijd handel, maar wel dikwijls. Ik spreek in deze richting (natuurlijk voorzichtiger en uitvoeriger dan ik hier kan weergeven): „Nu praat je wel telkens van spoedig beter worden, en ik hoop, dat God het zal geven. Wij bidden er ook om. Maar God wil je toch veel meer geven. Al worden wij nu honderd jaren, maar wij hebben Christus niet gevonden, dan is het nog de grootste ramp. God bedoelt wat met je ziekte. Je moet er beter van worden. Jezus genas allerlei zieken, maar indien zij alleen maar genezing voor tien, dertig jaren hadden ontvangen, waren ze aan het eind nog zo ver. Ze moeten voor eeuwig gered worden. We moeten God niet verlagen tot kwakzalver of een „voorzienigheidsgodje". We moeten veel meer bidden om bereid te zijn elk uur van de dag Hem te kunnen ontmoeten zonder vrees. Ik kan over een half uur er niet meer zijn, u net zo goed. Gezond of ziek", U begrijpt de richting, waarin ik spreek. Het hangt van de reacties van de patiënt af, hoe ik verder concreet en positief kan worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen