1958 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 148

120

G. J. HOIJTINK

chemie en voor velen aanleiding was de gedachte van de discontinuïteit der materie te verwerpen. Wanneer men bedenkt, dat de enorme groei die de organische chemie doormaakte, absoluut onmogelijk zou zijn geweest zonder Dalton's atoomtheorie, dan kan men de afwijzende houding, die sommige anorganische chemici t.o.v. deze theorie innamen niet anders dan conservatief noemen. Men kon slechts afwijzend tegenover deze theorie staan, wanneer men bewust de ogen sloot voor al datgene, dat op een ander gebied van dezelfde wetenschap met behulp van haar was bereikt. Het gevolg is dan ook een groeiende verwijdering tussen organische en anorganische chemie. In de tweede helft der negentiende eeuw ontwikkelt zich naast de anorganische en organische chemie een nieuwe richting, de fysische chemie. Deze opkomst was vooral te danken aan het in de fysica ontwikkelde energie-beginsel, dat van grote waarde bleek voor de beschrijving van chemische evenwichten en omzettingen. Bij het eerste horen zal men hierin stellig een toenadering zien tussen chemie en fysica, die sedert het begin der negentiende eeuw steeds meer van elkaar waren vervreemd. In werkelijkheid echter ging deze nieuwe richting aan het merendeel der chemici voorbij. In dit verband is het opmerkelijk dat men tot voor kort in Duitsland sprak van chemie en van fysische chemie. Voor vele anorganici werd de thermodynamica met vreugde begroet, omdat men hierin een mogelijkheid zag voor de beschrijving van de chemische reactie zonder dat men in veronderstellingen omtrent de invvfendige structuur der materie behoefde te vervallen. De thermodynamische beschrijving werd als enig juiste en dus progressieve methode gekenschetst. Tegenover de gedachte van de discontinuïteit der materie stelden zij hun opvatting dat de energie continu en alles tot energie herleidbaar zou zijn. Het energisme onder leiding van de bekende fysico-chemicus Ostwald vond onder anorganici en fysicochemici vele aanhangers. Aan eenzelfde conservatieve houding ontkomt ook de organische chemie niet. Tengevolge van de grote successen, die Dalton's theorie haar had gebracht, geraakte ze steeds meer in een zelfgenoegzaamheid, waardoor de verwijdering, die op praktische gronden reeds tussen haar en de fysica was ontstaan, nog groter werd. De organische chemie meende eigen wegen te kunnen bewandelen om tot haar doel te geraken. Vandaar dat men in de tweede helft der negentiende eeuw vele chemici aantreft, die principieel scheiding maken tussen chemie en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen